Tuesday, 26 January 2010

Sergey Yesenin. Ματωμένος Αποχαιρετισμός

O Mεγάλος Ρώσος ποιητής γεννήθηκε το 1895 στο Κωνσταντίνοβο της ρωσικής επαρχίας Ριαζάν. Γόνος αγροτικής οικογένειας, άρχισε να γράφει απο 9 ετών. Στα ποιήματα του άλλοτε υμνεί την αγροτική ζωή και τη ρωσική ύπαιθρο, άλλοτε καταδικάζει την τσαρική Ρωσία. Άλλοτε είναι λυρικός και ήπιος, άλλοτε φθάνει να γίνεται τραχύς και βλάσφημος. Στα 1917, στήριξε την Οκτωβριανή επανάσταση, αλλά μετά απογοητεύτηκε και σχεδόν αντιτάχτηκε στις πολιτικές των Μπολσεβίκων. Αυτό συν το γεγονός της στροφής του σε μιά ακόλαστη ζωή με πολύ αλκοόλ, πολλές σχέσεις ερωτικές και του ελευθεριάζοντος συχνά ποιητικού του λόγου,το έργο του απαγορεύτηκε στην Σοβιετική ένωση την Σταλινική περίοδο. Ο Γεσένιν παντρεύτηκε 5 φορές. Το 1922 παντρεύτηκε την Αμερικανίδα χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν. Ταυτόχρονα όμως ο εθισμός του στο αλκοόλ επιδεινώθηκε και η ψυχική του υγεία έκτοτε χειροτέρευε. Αφου χώρισε την Ντάνκαν, ο Γεσένιν παντρεύτηκε για τελευταία φορά μιά εγγονή του Τολστόυ. Ηταν όμως τόσο εύθραυστη στα 30 του χρόνια η ψυχική του υγεία, που σύντομα, νοσηλεύτηκε για ένα μήνα σε ψυχιατρική κλινική. Δύο μέρες μετά το εξιτήριο του, σε ξενοδοχείο που διέμενε στο Λένινγκραντ (στο ίδιο μέρος που είχε περασει το μήνα του μέλιτος με την Ισιδώρα Ντάνκαν) , αυτοκτόνησε δι'απαγχονισμού, αφού πριν είχε κόψει τις φλεβες του και γράψει το τελευταίο του ποιήμα αντί μελάνης με το ίδιο του το αίμα...
Γιά όλη τη ταραχώδη ζωή του, την ποίηση του μα και την λαική του προέλευση ,
ο Γεσένιν για το ρωσικό λαό αποτελεί πλέον μυθική φυσιογνωμία.
Το ποίημα αυτό που ακολουθεί ,και είναι το κύκνειο άσμα του, λέγεται "Αντίο"


Αντίο, φίλε μου, αντίο!
Σε έχω μέσα στην καρδιά,
Και ο αυριανός μας χωρισμός
Υπόσχεται συνάντηση στο μέλλον.

Φίλε μου, χαίρε, χωρίς αγκαλιά ,
Να μην μελαγχολείς σε ικετεύω.
Δεν είναι είδηση να φύγεις από τη ζωή
Μα και να ζεις δεν είναι κάτι νέο.


До свиданья, друг мой, до свидания.
Милый мой, ты у меня в груди.
Предназначенное расставанье
Обещает встречу впереди.

До свидания, друг мой, без руки, без слова,
Не грусти и не печаль бровей,-
В этой жизни умирать не ново,
Но и жить, конечно, не новей.


Sergey Yesenin

1 comment: