Saturday, 16 December 2017

Οταν Συναντάς Κάποιο Βαθιά Θλιμμένο - When You Meet Someone Deep In Grief










































Bγάλε τις αναγκαιότητες σου
και άστες δίπλα στη πόρτα

Περπάτησε ξυπόλυτος
σ' αυτό το σκοτεινό ξωκλήσι

Που κούφωσε απ' την απώλεια
και καθαγιάστηκε απ' τη θλίψη

Των γκρίζων πέτρινων τοίχων
και του πατώματος του.

Εσύ, το εκκλησίασμα
του ενός

Είσαι εδώ για να ακούσεις
όχι για να τραγουδήσεις.

Γείρε στο στασίδι πίσω.
Μην λες κουβέντα,

άσε τ' αναμμένα κεριά
να μιλήσουν.





Patricia Mc Kernon Runkle


Friday, 24 November 2017

When Man Enters Woman


Όταν ο άντρας,
Μπαίνει στη γυναίκα,
Σαν τον αφρό των κυμάτων
Που διεισδύει στην ακτή,
Ξανά και ξανά,
Κι η γυναίκα ανοίγει
Το στόμα της μ’ ευχαρίστηση
Και τα δόντια της λάμπουν
Σαν το αλφάβητο,
Ο Λόγος του Θεού εμφανίζεται
Μαδώντας ένα άστρο,
Και ο άντρας
Μέσα στη γυναίκα
Δένει ένα κόμπο
Έτσι που να μην είναι
Ποτέ ξανά χωριστά
Κι η γυναίκα
Σκαρφαλώνει σ’ ένα λουλούδι
Και καταπίνει το μίσχο του
Κι ο Λόγος του Θεού εμφανίζεται
Και ξαμολάει τα ποτάμια τους.

Αυτός ο άντρας,
Αυτή η γυναίκα,
Με τη διπλή τους πείνα,
Προσπάθησαν να περάσουν
Μες απ’ το παραπέτασμα του Θεού
Και σύντομα το έκαναν,
Παρόλο που ο Θεός
Μέσα στη διαστρέβλωσή του
Λύνει τον κόμπο.


.......... 




When man, 
enters woman, 
like the surf biting the shore, 
again and again, 
and the woman opens her mouth with pleasure 
and her teeth gleam 
like the alphabet, 
Logos appears milking a star, 
and the man 
inside of woman 
ties a knot 
so that they will 
never again be separate 
and the woman 
climbs into a flower 
and swallows its stem 
and Logos appears 
and unleashes their rivers

This man, 
this woman 
with their double hunger, 
have tried to reach through 
the curtain of God 
and briefly they have, 
though God 
in His perversity 
unties the knot.



Anne Sexton




Sunday, 5 November 2017

Ο Φόβος - El Miedo




Graffiti




















και χρωματίζω ήχους
σε κωφάλαλους τοίχους

από στοίχους εκτρέπω στίχους
υποήχους τε και υπερήχους
βαθείς κι επιφανειακούς 
ολόφωτους και σκοτεινούς

τα μάτια τέντωσε ν'ακούς 
όσα δεν βλέπει ο μέσος ους 




......................




and I colour sounds
on deaf mute walls

from rows I deflect lyrics
infrasounds and ultrasounds
deep and superficial
luminous and darkish

stretch your eyes to hear
what the average ear can't see





Panagiotis Xourafas

Saturday, 4 November 2017

Παλιό Κρεβάτι - Old Bed





















από το στρώμα 
σκέφτηκα το κατάστρωμα, 
και απο το κατάστρωμα  
σκέφτηκα το ταξίδι 
και απο το ταξίδι 
σκέφτηκα το κλειδοκύμβαλο 
του αέρα με τη θάλασσα 
και από κεί σκέφτηκα 
τα μάτια σου, 
και απο τα μάτια σου 
σκέφτηκα ενα υψίπεδο 
με ηλιοτρόπια και δροσουλίτες 
και απ το πλατό αυτό ψηλά 
πίσω πάλι στο στρώμα,  
και τότε συλλογίστηκα 
πως τα διάφανα κουκούλια 
κάτω απο το παλιό κρεβάτι  
είναι ακόμα ζωντανά, 
και αναθάρρησα




.................




from the mattress
I visualized the deck,
and from the deck
I visualized the journey
and from the journey
I visualized the piano
of the air with the sea
and from this image
I visualized your eyes,
and from your eyes
I visualized an upland
with sunflowers and drosoulites
and from this plateau
back on the mattress again,
and then I speculated that
the transparent cocoons
under the old bed
are still alive, and thus
I was encouraged



1/11/17



Panagiotis Xourafas


Wednesday, 18 October 2017

Ευτυχισμένος Αυτός Που.. - Feliç Qui Ha Viscut…























"Ας ζυγιστούμε, έτσι όπως
ταλαντευόμαστε στη λίμνη" 

Hölderlin




Ευτυχισμένος αυτός που έζησε κάτω από ξένο ουρανό,
που η ειρήνη του δεν έχει διαταραχτεί, και χαρούμενος 
ψάχνοντας μέσα στο τραχύ φαράγγι των ματιών
στην αγάπη δεν βρίσκει ψέμα να κρύβεται εκεί.

Και ο οποίος εκτιμά τις μέρες του, την μία
το ίδιο με την άλλη, όπως τα ισάξια μέρη
ενός μετρημένου θησαυρού, και δεν καταδιώκει
την φευγάτη μνήμη μίας άλλης.

Ευτυχισμένος αυτός που δεν κοιτάζει πίσω, 
όπου το παρελθόν, πάντα ακόρεστο, μας παίρνει
μέχρι και την ελπίδα, το αγνό πιόνι της εκεχειρίας
που ο θάνατος μας είχε προσφέρει.

Ευτυχισμένος αυτός που 
δεν σπρώχνει με βία την επιθυμία μπροστά, 
που αφήνει τα κουπιά και ξαπλώνει
στη φευγαλέα βάρκα, προς τα σύννεφα, σιωπηλός
κι αφήνεται ήρεμος σε γαλήνια νερά.




.....................




"Uns wiegen lassen, wie
Auf schwankem Kahne der See" 


Hölderlin




Feliç qui ha viscut dessota un cel estrany,
i la seva pau no es mudava;
i qui d’uns ulls d’amor sotjant la gorga brava
no hi ha vist terrejar l’engany.

I qui els seus dies l’un per la vàlua de l’altre
estima, com les parts iguals
d’un tresor mesurat; i qui no va a l’encalç
del record que fuig per un altre.

Feliç és qui no mira enrera, on el passat,
insaciable que és, ens lleva
fins l’esperança, casta penyora de la treva
que la Mort havia atorgat.

Qui tampoc endavant el seu desig no mena:
que deixa els rems i, ajagut
dins la frèvola barca, de cara als núvols, mut,
s’abandona a una aigua serena.





Carles Riba











Monday, 9 October 2017

Πυρελθόν - Fiery Past Coming




















Σαν ανεμόσκαλα
στο φεγγαροφωτο
η σκιά των ασωμάτων
χορεύει αδυσώπητα
ενα δαιμονισμένο σουίνγκ
με το λιωμένο καλντερίμι.

Γυμνή χορογραφία,
το φως που πάλλεται,
η αχτίδα που λυγίζει
στή ρωγμή της καμαρης,
τέμνοντας την αλήθεια
απο το ήμισυ της ηδονής.

Σίγησε την ανάσα με κρασί 

και στα στερνά της αύρας
άσε τον άνεμο να αγριεύει-
δεν καρφώνονται οι πέτρες
δεν λησμονουν τα κύματα,
των φυκιών τις μνήμες.

Μόνο η νύχτα δικαιώνεται
κι ο βαθύτερος πηλός της,
του φεγγαριού η κόλλα.




.....................




Like a ladder
in the moonlight
the shadow of the bodiless
is dancing relentlessly
a daemonical swing
with the melted cobbled path.

Naked choreography,
the pulsing light,
the beam bending
in the crack of the chamber,

intersecting the truth
from half of the pleasure.

Silence breathing with wine
and at the ends of the aura
let the wind get wild and wild-

for the stones can't be nailed
for the waves can't forget,
the seaweed memories.

Only the night is justified
and its deepest clay,
 
the glue of the moon.




Panagiotis Xourafas