Saturday, 17 June 2017



Ο Μπιλυ χάθηκε
πριν τρεις χειμώνες.
Τυπικός Δαλματικός
που δεν μου ανήκε ποτέ,
αν και νόμιζα πως ήταν
δικός μου απο πάντα
και για πάντα.
Το ίδιο καλοκαίρι
Για μια μέρα μόνο.
Ηρθε για λίγο αμίλητος,
κουνώντας την ουρά του
σαν να 'θελε να μ' αποχαιρετήσει.
Αφού δεν είχε προλάβει τότε.
Αφού δεν είχα καταλάβει ακόμη.
Πως όταν χάθηκε ο Μπιλυ
άρχιζε να ξηλώνεται το ρόδο. 


Billie was lost
three winters ago.
Typical Dalmatian
which I never owned,
though I thought it was
my own, always
and forever.
The same summer
he appeared.
For a day only.
He came to me in silence
shaking his tail
as if he wanted to say goodbye.
Since he had not done it then.
Since I had not yet understood.
That after Billie was gone
the rose had begun unpicking.
Panagiotis Xourafas 

Sunday, 21 May 2017

Τζάμι - Pane

ώσπου μου είπες:
βρες ένα τζάμι και γράψε 
την ανάσα που χρωστάς  
until you said to me:
find a pane and write
the breath you owe
Panagiotis Xourafas 

September 16

Μαργαριτάρι θαμμένο
στο σπέρμα της μαργαρίτας,
στα θυρανοίξια της φθίσης
σιωπηλά και απροειδοποίητα
μας υποσχεθηκε θεό.

Είδωλο του καλοκαιριού
ξεπλυμένε μου Σεπτέμβρη
κι αν είσαι απάτη μοναχά,
ποσώς παραπονιέμαι.


Pearl buried
in the daisy's semen,
on inauguration of decay
silently with no warning
promised us god.

Summertime idol
my rinsed September
what if you are only scam,
I'm not complaining. 
 Panagiotis Xourafas 


Saturday, 29 April 2017

Ψιλά Γράμματα - Footnotes

Αυτή την πανσέληνο
την αγόρασα με πίστωση.
Πρέπει να την ξεπληρώσω
μέχρι την επόμενη με επιτόκιο
ένα κόκκινο ηλιοβασίλεμα.
Στα ψιλά γράμματα γράφει:
δεν υπάρχουν ψηλά γράμματα.
Μόνο ένας αντίχειρας, ένας δείκτης
κι ένα φιλί.


I bought
this full moon
on credit. I have to repay it
when tomorrow comes with
a red sunset for interest.
In footnote letters is written:
There are no main text letters.
Just a thumb, an index finger
and a kiss.

Panagiotis Xourafas

Woman In Black

Την κοιτάζουν
Σαν το τελευταίο γλυκό
Πάνω στο τραπέζι
Τόσο εκτυφλωτικά οικεία
Τόσο σκοτεινά απόμακρη
Η γυναίκα με τα μαύρα
Φωτιά που φοβάται τη φωτιά
Μα ποσο μακριά θα φτάσει
Ο άνεμος για να την γδύσει
Αφού ακόμα και τα χέρια
Μην μπορώντας, απλά
Την κοιτάζουν.


They look at her
Like the last candy
On the table
So blindingly intimate
So shadily distant
Woman in black
Fire fearing fire
But how far will go
The wind to undress her
For even hands
While unable to do so
They just look at her.

Panagiotis Xourafas

Σκληρός - Hard Drive

Και πριν το καταλάβεις καρδιά
θα ρθει μία μέρα
που όλα αυτά τα ασήμαντα
που στην θυμίζουν
θα παλιωσουν
και τελικά θα λιώσουν
ώσπου να γίνουν ένα
με την ανάμνηση
της χαμένης μούσας.
Κι ύστερα
θα πασχιζεις να θυμηθείς
τις γραμμές του προσώπου της,
το χρώμα των ματιών της,
το σχήμα του στήθους της,
μα θα βρίσκεις μόνο φωτογραφίες
με ματωμένα ηλιοβασιλέματα
στο σκληρό σου δίσκο.

Γιαυτό θαρρώ τον λένε και σκληρό.


And before you know it
will come one day
when all these trivial things
which remind you of her
will be getting old
and will eventually melt
until they will be as one
keeping the memory
of the lost muse.
And then
you will try to remember
the lines of her face,
the colour of her eyes,
the shape of her breast,
but you will only find pictures
of bloody sunsets
on your hard drive.
Maybe that's why it's called hard.

Panagiotis Xourafas

Πριν - Before

Μοναξιά σε ρωτώ
πριν γνωριστούμε
ένιωθες μόνη σου;


Loneliness I ask you
before we met
did you feel lonely?

Panagiotis Xourafas