Friday, 29 January 2010

10.000

Ten thousand flowers in spring,
the moon in autumn,
a cool breeze in summer,
snow in winter.

If your mind isn't clouded
by unnecessary things,
this is the best season of your life.

........................

10000 άνθη την άνοιξη,
το φθινοπωρινό φεγγάρι,
το δροσερό αγέρι του καλοκαιριού,
το χιόνι το χειμώνα.

Άν το μυαλό σου δεν είναι συννεφιασμένο
από πράγματα επουσιώδη,
αυτή είναι η καλύτερη εποχή της ζωής σου.

Wu Men

Thursday, 28 January 2010

Προς Ναυτιλλομένους (Mark Twain)

Twenty years from now
you will be more disappointed
by the things that you didn't do
thanby the ones you did do.
So throw off the bowlines.
Sail away from the safe harbor.
Catch the trade winds in your sails.
Explore. Dream. Discover.

Είκοσι χρόνια από σήμερα,
θα απογοητεύεστε περισσότερο
όχι απο αυτά που κάνατε,
αλλά απο αυτά που δεν κάνατε.
Γι' αυτό ψηλά τις άγκυρες.
Ταξιδέψτε μακριά απο το ασφαλές λιμάνι.
Έχετε τους αληγείς ανέμους στα πανιά σας.
Εξερευνήστε.Ονειρευτείτε.Ανακαλύψτε.

Mark Twain



Wednesday, 27 January 2010

Λασκαράτος Ο Αξεπέραστος!

Ο Ανδρέας Λασκαράτος γεννήθηκε το 1811 στο Ληξούρι, σε μία περίοδο που τα Επτάνησα περνούσαν από την γαλλική στην αγγλική προστασία. Από τη φύση του ήταν πνεύμα ιδιαίτερα ανήσυχο, έξυπνος και ετοιμόλογος. Υπήρξε έντονα σατιρικός και σταθερός στις απόψεις του, παραδίδοντας έργα που έρχονται σε σύγκρουση με τις αντιλήψεις της εποχής του. Το γεγονός ότι δε δίσταζε να εκφράζει ελεύθερα και ανεπηρέαστα τις απόψεις του στηλιτεύοντας την υποκρισία, αποτέλεσε την κύρια αιτία για τη φυλάκιση, τους διωγμούς και τους αφορισμούς που γνώρισε κυρίως από την εκκλησία.
Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω ποίημα του "Είς τον Έρωτα":

Έρωτα, αν θες ναν τα ‘χωμε καλά,
στο σπίτι μου να μη ματαπατήσεις.
Ε που στο λέω κι α θέλεις να με αφήσεις
αναπαμένον, πάει πολύ καλά.
Εγώ μ’ έκαψε η πρώτη κουμπαριά.
Κι αν εσύ τώρα δεν αποφασίσεις
Να πας στο Διάολο και να μη γυρίσεις,
θα ‘ρτω με καμιά ‘μέρα στα χοντρά.
Για δαύτο να με λείπεις κουμπαρόπουλο
μη σου μαδήσω ευκείνες τση φτερούγες,
και σε κάμω να σκούζεις ‘σα γαλόπουλο,
και να τρέχεις κουτσόφτερος τση ρούγες.
Κι εκείνες τση σαϊτες οπού φέρεις
σου τση βάνω ούλες μάτσο εκεί που ξέρεις.

Έζησε ολόκληρη τη διαδικασία της ένωσης με την Ελλάδα και μάλιστα αγωνίστηκε σκληρά ενάντια στα πιστεύω των ριζοσπαστών για άνευ όρων παράδοση των Ιονίων Νήσων στην Ελλάδα. Διέμεινε κατά τη διάρκεια των διωγμών του ανά περιόδους στην Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο, το Λονδίνο, ενώ τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στο Αργοστόλι.
Ως γόνος πλούσιας οικογένειας γαιοκτημόνων σπούδασε νομικά στο Παρίσι, όμως το επάγγελμα του νομικού το εξάσκησε μόνο όταν είχε οικονομική ανάγκη. Υπήρξε και μαθητής του Ανδρέα Κάλβου, ενώ γνώρισε και τον Διονύσιο Σολωμό, κάτι που ασφαλώς επηρέασε την μετέπειτα πορεία του. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, την ποίηση, ενώ είναι πιο γνωστός ως λιβελογράφος. Ήταν παντρεμένος με την Πηνελόπη Κοργιαλένειου, από γνωστή και εύπορη οικογένεια του νησιού, με την οποία απέκτησε δύο γιους και εφτά κόρες.Εξέδωσε αρκετές σατιρικές εφημερίδες όπως ο "Λύχνος", καυτηριάζοντας αδιακρίτως την ανηθικότητα, την αδικία, την υποκρισία. Πολλές φορές καταφέρθηκε εναντίον των πολιτικών και της ανικανότητάς τους, ενώ πολέμησε σκληρά τις θρησκευτικές προλήψεις και δοξασίες,κυρίως δε την αυθαιρεσία της θρησκευτικής αρχής. H εκκλησία έπαψε τον αφορισμό τελικά, ένα χρόνο πρίν το θανατο του ποιητή σε ηλικία 90 ετών, το 1901.
Υπάρχουν πάρα πολλές χιουμοριστικές ιστορίες που του αποδίδονται,οπως αυτή:

Κάθε απόγευμα, κάνοντας την βόλτα του στο Ληξούρι
ο Ανδρέας
Λασκαράτος, περνούσε κάτω από το σπίτι ενός φανατικού εχθρού του, μιας και ο ποιητής τον είχε περιλάβει πολλές φορές με τα άρθρα του στην εφημερίδα του.Θέλοντας κι εκείνος να πάρει το αίμα του πίσω , και για να προσβάλει το Λασκαράτο, μια μέρα την ώρα που ο ποιητής περνούσε ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι του , τού πέταξε δυο κέρατα, αφήνοντας έτσι σαφές υπονοούμενο για την ηθική της κυρίας Λασκαράτου. Ο Λασκαράτος με το που τα βλέπει τότε να σκάνε μπροστά τα πόδια του, γυρνά ατάραχος το κεφάλι ψηλα κατά το μπαλκόνι και λέει στον εχθρό του:
“Χτενίζεσαι, σιορ Γερασιμάκη μου; Χτενίζεσαι;»


Andreas Laskaratos

Tuesday, 26 January 2010

Sergey Yesenin. Ματωμένος Αποχαιρετισμός

O Mεγάλος Ρώσος ποιητής γεννήθηκε το 1895 στο Κωνσταντίνοβο της ρωσικής επαρχίας Ριαζάν. Γόνος αγροτικής οικογένειας, άρχισε να γράφει απο 9 ετών. Στα ποιήματα του άλλοτε υμνεί την αγροτική ζωή και τη ρωσική ύπαιθρο, άλλοτε καταδικάζει την τσαρική Ρωσία. Άλλοτε είναι λυρικός και ήπιος, άλλοτε φθάνει να γίνεται τραχύς και βλάσφημος. Στα 1917, στήριξε την Οκτωβριανή επανάσταση, αλλά μετά απογοητεύτηκε και σχεδόν αντιτάχτηκε στις πολιτικές των Μπολσεβίκων. Αυτό συν το γεγονός της στροφής του σε μιά ακόλαστη ζωή με πολύ αλκοόλ, πολλές σχέσεις ερωτικές και του ελευθεριάζοντος συχνά ποιητικού του λόγου,το έργο του απαγορεύτηκε στην Σοβιετική ένωση την Σταλινική περίοδο. Ο Γεσένιν παντρεύτηκε 5 φορές. Το 1922 παντρεύτηκε την Αμερικανίδα χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν. Ταυτόχρονα όμως ο εθισμός του στο αλκοόλ επιδεινώθηκε και η ψυχική του υγεία έκτοτε χειροτέρευε. Αφου χώρισε την Ντάνκαν, ο Γεσένιν παντρεύτηκε για τελευταία φορά μιά εγγονή του Τολστόυ. Ηταν όμως τόσο εύθραυστη στα 30 του χρόνια η ψυχική του υγεία, που σύντομα, νοσηλεύτηκε για ένα μήνα σε ψυχιατρική κλινική. Δύο μέρες μετά το εξιτήριο του, σε ξενοδοχείο που διέμενε στο Λένινγκραντ (στο ίδιο μέρος που είχε περασει το μήνα του μέλιτος με την Ισιδώρα Ντάνκαν) , αυτοκτόνησε δι'απαγχονισμού, αφού πριν είχε κόψει τις φλεβες του και γράψει το τελευταίο του ποιήμα αντί μελάνης με το ίδιο του το αίμα...
Γιά όλη τη ταραχώδη ζωή του, την ποίηση του μα και την λαική του προέλευση ,
ο Γεσένιν για το ρωσικό λαό αποτελεί πλέον μυθική φυσιογνωμία.
Το ποίημα αυτό που ακολουθεί ,και είναι το κύκνειο άσμα του, λέγεται "Αντίο"


Αντίο, φίλε μου, αντίο!
Σε έχω μέσα στην καρδιά,
Και ο αυριανός μας χωρισμός
Υπόσχεται συνάντηση στο μέλλον.

Φίλε μου, χαίρε, χωρίς αγκαλιά ,
Να μην μελαγχολείς σε ικετεύω.
Δεν είναι είδηση να φύγεις από τη ζωή
Μα και να ζεις δεν είναι κάτι νέο.


До свиданья, друг мой, до свидания.
Милый мой, ты у меня в груди.
Предназначенное расставанье
Обещает встречу впереди.

До свидания, друг мой, без руки, без слова,
Не грусти и не печаль бровей,-
В этой жизни умирать не ново,
Но и жить, конечно, не новей.


Sergey Yesenin

Monday, 25 January 2010

To Marianne Moore

Άν η σκέψη της αθανασίας αποκλειστεί
απομένει σκόνη,
χορτάρι,
νερό που σχηματίζει λιμνούλες
το κλαδί που τραγουδά το πουλί,
ένα απόλυτο μυστήριο που η λογική
το βλέπει σαν φευγαλέα σκιά.
Εκεί παραμένει στο τέλος ζωή,
το δωμάτιο που μιά γυναίκα
φορά τις κάλτσες της

το άλλο δωμάτιο ,πιθανώς παρακείμενο
όπου ένα ζευγάρι ξεντύνεται
και αγκαλιάζεται, και μετά
λένε ο ένας στον άλλον:
Δεν θα πεθάνουμε.



If the idea of immortality is excluded,
there remains dust,
grass,
water that forms puddles,
the branch from which the bird sings,
a certain mystery that reason
supposes a fleeting shadow.
There remains, in the end, life,
the room where a woman pulls on her stockings,
the other room, perhaps adjoining,
where a couple undress
and embrace, and afterwards
say to each other:
we shall not die.

Carlos Barbarito

Friday, 22 January 2010

Η Αγαπημένη - L'amoureuse

Στέκεται στα τσίνορα μου
Καί τα μαλλιά της είναι στα μαλλιά μου
Έχει το χρώμα τών ματιών μου
Έχει το σώμα τών χεριών μου
Στή σκιά μου είναι ποντισμένη
Σάν λιθάρι προς τά ουράνια.
Δεν θα σφαλίξει τα μάτια της ποτέ
Μήτε να κοιμηθώ δεν θα μ'αφήσει
Και τα ονείρατα της στή λαμπρή τη μέρα
Τους ήλιους κάνουν να εξατμίζονται
Και γω να γελώ,να κλαίω,να γελώ
Κι' όταν δεν έχω τίποτα να πώ,
Να μιλώ...

............................

Elle est debour sur mes paupières

Et ses cheveux sont dans les miens,
Elle a la forme de mes mains,
Elle a la couleur de mes yeux,
Elle s'engloutit dan mon ombre
Comme une pierre sur le ciel.
Elle a toujours les yeux ouverts
Et ne me laisse pas dormir.
Ses rêves en pleine lumière
Font s'évaporer les soleils,
Me font rire, pleurer et rire,
Parler sans avoir rien à dire

.............................

She is standing on my lids
And her hair is in my hair
She has the colour of my eye
She has the body of my hand
In my shade she is engulfed
As a stone against the sky
She will never close her eyes
And she does not let me sleep
And her dreams in the bright day
Make the suns evaporate
And me laugh cry and laugh
Speak when I have nothing to say



Poetry: Paul Eluard
English Translation: Samuel Beckett
Greek Translation: Panagiotis Xourafas

Thursday, 21 January 2010

Ο Ερμής Του Πραξιτέλους - The Hermes Of Praxiteles

Το άγαλμα χρονολογείται από το 343 π.Χ. και είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο της Πάρου.Είναι το μόνο αυθεντικό έργο του Πραξιτέλη που έχει διασωθεί. Βρέθηκε στην Ολυμπία, απείραχτο στο βάθρο του, αρκετά μέτρα κάτω από την γη και έχει ύψος 2.10 μ. Ήταν αφιερωμένο από τους Ηλείους και Αρκάδες στο ιερό Άλτις, για να εορτάσουν την συνθήκη ειρήνης.Μετά είχε τοποθετηθεί στον ναό της Ήρας, όπου και ευρέθηκε το 1877.
Το έργο,το διαμάντι της Ολυμπίας, παριστάνει τον Ερμή, τον αγγελιοφόρο των Θεών, με τον μικρό Διόνυσο να προσπαθεί να πάρει κάτι από το χέρι του.
Η ιστορία έχει ως εξής: η Σεμέλη, μητέρα του Διόνυσου, πέθανε από τον τρόμο της, όταν ο Δίας της παρουσιάστηκε με τους κεραυνούς και όλη του την λάμψη, μπροστά της. Ήταν όμως έγκυος και ο Δίας παίρνοντας το βρέφος, το έστειλε στις νύμφες της Κρήτης, με τον Ερμή. Όταν το μωρό άρχισε να κλαίει, ο Ερμής για να το καθησυχάσει, του έδειξε κάποιο γυαλιστερό αντικείμενο.Αυτήν την σκηνή απεικονίζει το έργο, το οποίο παρουσιάζει τον Ερμή νωθρό, αλλά αρρενωπό, να ακουμπάει στον κορμό ενός δένδρου. Στα χείλια του, τα οποία αφήνουν μία ελαφρά σκιά, διακρίνεται η αρχή ενός χαμόγελου. Η λεπτότητα του στόματος έρχεται σε αντίθεση με την δυνατή του μύτη. Τα μαλλιά του Ερμή είναι άτακτα και κάνουν να φαίνεται το δέρμα του πιο απαλό και πιο λείο. Η απαράμιλλη τέχνη του Πραξιτέλη, στο να αφαιρεί την σκληράδα από το μάρμαρο, κάνοντας το, το ίδιο με την όψη της σάρκας, οφείλεται στην μεγάλη δεξιοτεχνία του, στην χρήση φωτός και σκιάς. Ο Πραξιτέλης για να δώσει ζωντάνια στο άγαλμα, σκοπίμως δεν κρατάει τις αναλογίες. Εάν κανείς το παρατηρήσει από τ' αριστερά, φαίνεται λυπημένο, από τα δεξιά φαίνεται γελαστό, όταν δε το κοιτάξεις από μπροστά, ήρεμο.
(English Link : http://en.wikipedia.org/wiki/Hermes_and_the_Infant_Dionysus)

O Herman Melville, Αμερικανός συγγραφέας και ποιητής (1819-1891), αντιπρόσωπος του λεγόμενου σκοτεινού ρομαντισμού,είναι πιό γνωστός γιά το έργο του "Moby Dick", που αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Τα ποιήματα του είναι λιγότερο γνωστά, όπως αυτό που ακολουθεί,που έγραψε επηρεασμένος απο την ανακάλυψη του Ερμή του Πραξιτέλους το 1877 ,με τίτλο : "Η Εκταφή του Ερμή"
(Herman Melville's biography link:
http://en.wikipedia.org/wiki/Herman_Melville)

What forms divine in adamant fair-
Carven demigod and god,
And hero-marbles rivalling these,
Bide under Latium's sod,
Or lost in sediment and drift
Alluvial which the Grecian rivers sift.

To dig for these, O better far
Than raking arid sands
For gold more barren meetly theirs
Sterile, with brimming hands.
..................

Τι θεική μορφή εκτίθεται σκληρά στο φώς
Ημίθεος σμιλεμένος και θεός,
Και ήρωας-μάρμαρα που ανταγωνίζονται αυτά,
Καιροφυλακτούν κάτω απ' το χώμα το ιερό,
Ή χαμένα παρασέρνονται σε ιζήματα
Προσχωσιγενή,που τα Ελληνικά ποτάμια κρισαρίζουν.

Κάλλιο μακρύτερα γι'αυτά να σκάψεις
παρά να χτενίζεις την άνυδρη άμμο
Για χρυσό, γη άγονη μα ευπρεπώς δική τους
Χέρσα εδάφη, με ολόγιομα τα χέρια.

Herman Melville

Γκάντι:Τρεις Ρήσεις - Gandhi:3 Quotes

1. You must be the change you want
to see in the world.

-Πρέπει να γίνεις η Αλλαγή που

θέλεις να δεις στον κόσμο.


2. You must not lose faith in humanity.

Humanity is an ocean; if a few drops of the ocean

are dirty, the ocean does not become dirty.

-Δεν πρέπει να χάνεις την πίστη στην ανθρωπότητα.Η ανθρωπότητα είναι ωκεανός: αν λίγες σταγόνες του ωκεανού είναι βρώμικες, δεν γίνεται ο ωκεανός βρώμικος.

3. What difference does it make to the dead,

the orphans and the homeless, whether

the mad destruction is wrought under the name

of totalitarianism or the holy name
of liberty
or democracy?

-Τι διαφορά έχει για τους νεκρούς, τα ορφανά

και στους άστεγους,άν η παράλογη καταστροφή

είναι σφυρηλατημένη στο όνομα του ολοκληρωτισμού

ή στο ιερό όνομα της ελευθερίας ή της δημοκρατίας;



Mahatma Gandhi

Το Πρωί - The Morning

















In the morning

At 5
The dry
Metallic echo
After the loaded trucks
That shattered the doors of sleep.
And the final ‘adieu’ of the day before
And the final steps on the damp tiles
And your last letter
In the arithmetic notebook from your childhood
Like the grill on the small window
Which slides up the parade of the morning’s
Joyous sun with perpendicular black lines.


Manolis Anagnostakis

Tuesday, 19 January 2010

Et Si Tu N'existais Pas - Καί Αν Δεν Υπήρχες Εσύ

Ο Joseph Ira Dassen ήταν Γάλλος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 5 Νοεμβρίου του 1938. Πατέρας του ήταν ο γνωστός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, Jules Dassin και της Beatrice Launer που ήταν βιρτουόζα του βιολιού από την Ουγγαρία. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες . Αργότερα μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ευρώπη. Σπούδασε στο International School στη Γενεύη, στο Institut Le Rosey της Ελβετίας και στο University of Michigan στις ΗΠΑ. Μετά εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, όπου εργάστηκε σε ραδιοφωνικό σταθμό. Εκεί άρχισε να ηχογραφεί τα τραγούδια του τα οποία κυκλοφόρησε και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1070, ήταν στην κορυφή των charts σε πολλές χώρες. Μιλούσε πολλές γλώσσες και κυκλοφόρησε τα τραγούδια του, στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά, ισπανικά, ιταλικά και ελληνικά. Πέθανε αιφνιδίως ενώ βρισκόταν σε διακοπές στη Ταϊτή από καρδιακή προσβολή, στις 20 Αυγούστου του 1980 και θάφτηκε στο Χόλιγουντ.
Εγώ θα τον θυμάμαι για αυτή την εξαίσια μπαλάντα "Et Si Tu N'existais Pas". Υπέροχη μουσική και στίχοι γιά μια αγάπη δίχως σύνορα...

Και αν δεν υπήρχες εσύ
Πες μου γιατί να υπήρχα και εγώ
Να σέρνομαι σε ένα κόσμο χωρίς εσένα
Δίχως ελπίδα και χωρίς λύπησες.
Και αν δεν υπήρχες εσύ
Θα προσπαθούσα να ανακαλύψω την αγάπη,
Σαν ζωγράφος που κοιτά κάτω απ' τα δάχτυλα του
Τα χρώματα της μέρας που γεννιέται
Χωρίς ποτέ να επιστρέφει από κεί.
Και αν δεν υπήρχες εσύ
Πες μου γιά ποιόν να υπάρχω
Για κείνες που περνούν
Και κοιμούνται στην αγκαλιά μου
Κείνες που δεν θα αγαπούσα ποτέ.
Και αν δεν υπήρχες εσύ
Θα ήμουν απλά άλλος ένας
Που πάει κι' έρχεται στον κόσμο αυτό
Θα αισθανόμουνα χαμένος
Θα σε είχα ανάγκη.
Και αν δεν υπήρχες εσύ
Πες μου γιατί να υπήρχα και εγώ
Θα προσποιόμουν ότι είμαι εγώ
Μα δεν θα ήμουνα αληθινός.
Και αν δεν υπήρχες εσύ
Νομίζω θα το είχα βρεί
Το μυστικό της ζωής,το λόγο ύπαρξης
Μονάχα να σε πλάσω
Και να σε κοιτάζω...

............

Et si tu n'existais pas
Dis-moi pourquoi j'existerais
Pour traîner dans un monde sans toi
Sans espoir et sans regret
Et si tu n'existais pas
J'essaierais d'inventer l'amour
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
Naître les couleurs du jour
Et qui n'en revient pas

Et si tu n'existais pas
Dis-moi pour qui j'existerais
Des passantes endormies dans mes bras
Que je n'aimerais jamais
Et si tu n'existais pas
Je ne serais qu'un point de plus
Dans ce monde qui vient et qui va
Je me sentirais perdu
J'aurais besoin de toi

Et si tu n'existais pas
Dis-moi comment j'existerais
Je pourrais faire semblant d'être moi
Mais je ne serais pas vrai
Et si tu n'existais pas
Je crois que je l'aurais trouvé
Le secret de la vie, le pourquoi
Simplement pour te créer
Et pour te regarder

Et si tu n'existais pas
Dis-moi pourquoi j'existerais
Pour traîner dans un monde sans toi
Sans espoir et sans regret
Et si tu n'existais pas
J'essaierais d'inventer l'amour
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
Naître les couleurs du jour
Et qui n'en revient pas


Joe Dassin

Music Video :
http://www.youtube.com/watch?v=QuBwReAkXGI