Wednesday, 22 July 2009

Body Of The Summer - Σώμα Τού Καλοκαιριού

Ώ σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο
Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι

Σώμα τού βράχου καί ρίγος της καρδιάς

Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς

Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο

Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες

Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!
......................................
Oh,body of the summer ,naked burned
worn out of the oil and salt
body of the rock and quiver of the heart
great waving of a wicker's hair
steam of a basil over the curly puberty
full of little stars and pine needles
body so deep, sailboat of the day.

Odysseas Elytis

Wednesday, 15 July 2009

A Ringing Bell - Μιά Καμπάνα Χτυπά

Τα φώτα είναι όλα σβηστά
Ο Αέρας περνά τραγουδώντας
Καί τα δέντρα ριγούνε,
Τα ζώα είναι νεκρά
Κανείς δεν έμεινε
Κοίτα
Τ' αστέρια πάψαν να λάμπουν
Δεν γυρίζει πιά η Γη,
Ένα κεφάλι γνέφει
Τα μαλλιά σκουπίζουν την νύχτα
Το τελευταίο καμπαναριό στέκει ακόμα,
χτυπώντας μεσάνυχτα.
.............................
The lights are all out
The wind passes singing
And the trees shiver
The animals are dead
Nobody is left
Look
The stars have stopped sparkling
The earth turns no more
A head nods
The hair sweeps the night
The last steeple still standing
Rings midnight


Pierre Reverdy

Monday, 13 July 2009

Boban And Vladimir



Βλέποντας στην τηλεόραση αυτό το αδύνατο παιδί,
πέρα από το ύψος και το ταλέντο του, να αγωνίζεται
με την Εθνική Εφήβων μπάσκετ, την προσοχή μου
τράβηξε το επώνυμό του: Γιάνκοβιτς.
Ναι, είναι ο γιός του αξέχαστου Μπόμπαν, που
μας συγκλόνισε το 1993 με τον άτυχο τραυματισμό του
καί την ολική του αναπηρία ως το 2006 που έφυγε
από τη ζωή.
Συγχαρητήρια στο παιδί αυτό , για το αργυρό μετάλλιο
στο μπάσκετ καί σίγουρα ο πατέρας του
θα χαμογελά ικανοποιημένος
απο εκεί επάνω...

Saturday, 11 July 2009

Sea Of Mine...

Φύγανε.
Και στα μάτια μέσα των βυθών

ανερμήνευτος έμεινε ο αστερίας.

Και στα βάθη μέσα των ματιών
ανεπίδοτο έγινε το ηλιοβασίλεμα.

.................................
They are gone.
And in the eyes of sea depths
starfish stayed unexplained.
And in the depths of the eyes
undelivered was the sunset.


Odysseas Elytis

Friday, 10 July 2009

Les Jours Tristes


Είναι δύσκολο να μην κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια
Και να θάβεις το κεφάλι σου στην άμμο
Είναι δύσκολο να μην κάνεις σχέδια
Και να λές πως έκανες ότι μπορούσες και πως,
Η ζωή συνεχίζεται.
Είναι δύσκολο να υποστηρίζεις το δίκαιο
Καί να φέρνεις στο σπίτι το μπέικον κάθε βράδυ
Είναι δύσκολο να μην ξεσπάς σε κλάματα
Όταν κάθε ιδέα που δοκίμασες αποδείχτηκε λάθος
Αλλά πρέπει να συνεχίσεις.
Είναι δύσκολο μα ξέρεις οτι αξίζει να παλέψεις γι'αυτό
Γιατί ξέρεις πως έχεις την αλήθεια με το μέρος σου
Όταν οι κατηγόριες ίπτανται,κράτα γερά,
Μήν φοβάσαι τι θα πούν
Ποιός νοιάζεται τι σκέφτονται οι δειλοί
Θα το καταλάβουν σίγουρα μιά μέρα
Είναι δύσκολο όταν είσαι εδώ ολομόναχος
Και όλοι έχουν πάει σπίτι τους,
Είναι πιό δύσκολο να ξεχωρίσεις το σωστό απ' το λάθος
Όταν κάθε αντικειμενικότητα έχει χαθεί
Έχει εκλείψει
Μα εσυ ακόμη συνεχίζεις
Γιατί απλά, εσύ είσαι ο μόνος που συνεχίζεις
Και πρέπει όλη αυτή την ανακατωσούρα να καθαρίσεις
Ξέρεις πως θα καταλήξεις σαν όλους τους άλλους
Πικραμένος και προβληματικός,εκτός αν
Μείνεις δυνατός καί συνεχίσεις,
Είναι δύσκολο μα ξέρεις οτι αξίζει να παλέψεις γι'αυτό
Γιατί ξέρεις πως έχεις την αλήθεια με το μέρος σου
Όταν οι κατηγόριες ίπτανται,κράτα γερά,
Μήν φοβάσαι τι θα πούν
Ποιός νοιάζεται τι σκέφτονται οι δειλοί
Θα το καταλάβουν σίγουρα μιά μέρα...



Yann Tiersen

(Taken from
"Amelie Poulain"
soundtrack)

Thursday, 9 July 2009

Sappho And Phaon - Σαπφώ Καί Φάων

Σύμφωνα με τον ιστορικό Αιλιανό, στη Λέσβο υπήρχε ένας γέρος καλόκαρδος βαρκάρης,
ο Φάωνας, ο οποίος μετέφερε με την βάρκα του ανθρώπους από τη Λέσβο στη Μικρά Ασία.
Η θεά Αφροδίτη θέλοντας να δοκιμάσει την καλοσύνη και την ανθρωπιά του Φάωνα παρουσιάστηκε σ’ αυτόν με τη μορφή γριάς και του ζήτησε να τη μεταφέρει με τη βάρκα του.
Ο Φάωνας πρόθυμος όπως πάντα τη μετέφερε με κάθε φροντίδα και χωρίς να δεχτεί καμία αμοιβή. Τότε η Αφροδίτη τιμώντας το Φάωνα για την καλοσύνη και την ανθρωπιά του, του χάρισε ένα αλάβαστρο με μύρο και πως ο Φάωνας, όταν άλειψε το σώμα του με αυτό, έγινε νέος και πάρα πολύ όμορφος.
Άρχισαν τότε να τον αγαπούν όλες οι γυναίκες της Λέσβου συμπεριλαμβανομένης και της Σαπφώς. Ώσπου στο τέλος κάποιοι τον έσφαξαν για μοιχεία.
Η Σαπφώ σύμφωνα με τον μύθο απογοητευμένη από τον άτυχο έρωτα της για το Φάωνα, αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα από το ακρωτήριο Λευκάτας, που βρίσκεται στη Λευκάδα.
Στο θεατρικό έργο του Μενάνδρου με τίτλο «Λευκαδία» ,τη διάσωση του οποίου οφείλουμε στον Στράβωνα, διαβάζουμε:

"ου δη λέγεται πρώτη Σαπφώ
τον υπέρκομπον θηρώσα Φάων

οιστρώντι ποθω ρίψαι πέτρας
από τηλεφανούς, αλλά κατ'ευχήν

σην, δέσποτ' άναξ, ευφημείσθω

τέμενος περί Λευκάδος ακτής"


(όπου λέγεται ότι πρώτη η Σαπφώ,
κυνηγώντας με τον οίστρο του πόθου

τον αλλαζονικό Φάωνα

ρίχτηκε από ένα γκρεμό

που φαίνεται από μακριά.

Αλλά με την δική σου ευχή,
αφέντη θεέ,
ας είναι δοξασμένο
το τέμενος
κοντά στην ακτή της Λευκάδας)

.................................................
According to Aelian the historian, there was once in Lesbos island a kindhearted boatman,
named Phaon, who passed people with his boat to Asia Minor. Aphroditi, wishing to test his kindness and honesty, appeared before him as an old ugly woman, and asked him to carry her in his boat to Asia. Phaon, willing as always, took her to the other side with caring and no cost. Then, Aphroditi, awarded him for his good heart , with a box of ointment. When Phaon rubbed his body with it he became young and very beautiful, so that every woman in Lesbos desired him , and among them Sappho, who loved him so much, and had an affair with him.
But with beauty came arrogance for Phaon, and he was slaughtered some day for adultery.
According to myth, Sappho fell into depression after her unfortunate love story with Phaon , and finally commited suicide by throwing herself to the sea, from cape Lefkata which is in Lefkada island of the Ionian sea.
In a theatrical play of Menandrus, titled "Lefkadia", that was saved by Strabon, we read:

"where as people say,
Sappho was the first
chasing arrogant Phaon,

full of desire and lust,fell down
from a cliff high enough
to be
visible from a long distance.

But with your own wish
my lord (Apollo),
let this temple,
near Lefkada coast be glorious."


Photos:
1: Lefkata Cape, Lefkada isle
2: Sappho, Phaon and Eros
3: Sappho

Tuesday, 7 July 2009

Καλό -Καί Ποιητικό- Καλοκαίρι!
























"Ι Know two poems only:
First is "A lamb white and fat",
and the second is neither white nor fat!"

Monday, 6 July 2009

A Dream Within A Dream

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep,while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

....................................

Δέξου πάνω απ' το βλέφαρο ένα φιλί απλά!
Καί, τώρα από σένα φεύγοντας πιό μακριά,
Έτσι με σθένος άσε με να ομολογήσω πιά,
Λάθος δεν κάνεις διόλου που με κρίνεις,
Πως η ζωή μου έχει γενεί σαν όνειρο οδύνης΄
Κι' άν μακριά επέταξε η ελπίδα πέρα,
Σε μιά νύχτα, ή τάχα σε μιά μέρα,
Σε ένα όραμα, ή τάχα σε κανένα,
Να ταν αυτή η μόνη απώλεια για μένα;
Καθε τι, άραγε, που βλέπω καί θωρώ
Είναι όνειρο μέσα σ'ένα άλλο όνειρο.

Έν μέσω στέκομαι κραυγής
μιάς κυματόβριθης ακτής,
Και μες στη χούφτα μου κρατώ
Λεπτά κοκκία άμμου από χρυσό,
Πόσο ελάχιστα, και πώς γλιστρούν
Κι' από τα δάχτυλα μου έτσι θα χαθούν,
Όσο τα δάκρυα,τα δάκρυα μου θα κυλούν!
Ω,Θεέ μου,γιατι να αδυνατώ να πιάσω,
σφιχτά στό χέρι μου,τούς κόκκους να μην χάσω;
Ω,Θεέ μου,γιατί να αδυνατώ έναν να σώσω
Από το κύμα το άπονο έτσι να τον γλυτώσω;
Καθε τι, άραγε, που βλέπω καί θωρώ
Είναι όνειρο μέσα σ'ένα άλλο όνειρο;



Poetry : Edgar Allan PoeGreek Translation : Panagiotis Xourafas

Saturday, 4 July 2009

4/7/2004 : A Day Not Forgotten - Πρωταθλητές 2004

Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα
και βλέπω φάτσες γελαστές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα
και θα ξανάρθουνε βροχές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα

μα κάτι άλλαξε από χτες
Είμαστε πια πρωταθλητές
έρχονται άλλες εποχές
έρχονται άλλες εποχές
είμαστε πια πρωταθλητές
Δεν ήταν μάγια και κατάρες,

που δεν κερδίζαμε ποτέ
Ήμασταν πάντοτε παικτάρες,

μα δεν αλλάζαμε μπαλιές
Ήμασταν πάντοτε ψυχάρες,

μα δεν πιστεύαμε ποτέ
Είμαστε πια πρωταθλητές...
Πιες απ’ το κύπελλο σαμπάνια,

να τραγουδήσουμε αγκαλιά
για τη χαμένη περηφάνια,

για τη χαμένη μας μαγκιά
για τη χαμένη περηφάνια,

που θυμηθήκαμε ξανα
Είμαστε πια πρωταθλητές...




Nikos Portokaloglou

Thursday, 2 July 2009

A Process In The Weather Of The Heart - Μιά Προσέγγιση Στο Καιρό Της Καρδιάς


A process in the weather of the heart
Turns damp to dry; the golden shot
Storms in the freezing tomb.
A weather in the quarter of the veins
Turns night to day; blood in their suns
Lights up the living worm.
A process in the eye forwarns
The bones of blindness; and the womb
Drives in a death as life leaks out.
A darkness in the weather of the eye
Is half its light; the fathomed sea
Breaks on unangled land.
The seed that makes a forest of the loin
Forks half its fruit; and half drops down,
Slow in a sleeping wind.
A weather in the flesh and bone
Is damp and dry; the quick and dead
Move like two ghosts before the eye.
A process in the weather of the world
Turns ghost to ghost; each mothered child
Sits in their double shade.
A process blows the moon into the sun,
Pulls down the shabby curtains of the skin;
And the heart gives up its dead.
..........................................
Μια Προσέγγιση στο καιρό της καρδιάς
κάνει το υγρό στεγνό΄το χρυσό βόλι
σφυρίζει στον παγωμένο τάφο.
Ένας καιρός στο τέταρτο των φλεβών
κάνει την νύχτα μέρα΄το αίμα στούς ήλιους τους
φωτίζει το ζωντανό σκουλήκι.
Μια προσέγγιση στο βλέμμα προειδοποιεί
Τα οστά της ανοψίας΄και η μήτρα
οδηγεί σ' ένα θάνατο,καθώς η ζωή αποβάλλεται
Ένα σκοτάδι στο καιρό του ματιού
μισό ειναι το φως του΄οι οργιές της θάλασσας
ραγίζουν στην άγωνη γης.
Ο σπόρος που απ' την οσφή κάνει ένα δάσος
τεμαχίζει το μισό του φρούτο΄το άλλο μισό πέφτει κάτω
αργόσυρτα σ'ένα κοιμισμένο άνεμο.
Ένας καιρός στό οστό και τη σάρκα
είναι υγρός και στεγνός΄οι γρήγοροι και νεκροί
κινούνται σαν δυό φαντάσματα μπρος στα μάτια.
Μιά προσέγγιση στο καιρό του κόσμου
κάνει το φάντασμα φάντασμα΄κάθε παραγμένο παιδί
κάθεται στη διπλή σκιά τους.
Μια προσέγγιση εκτοξεύει το φεγγάρι στον ήλιο,
τραβά κάτω τις χλωμές κουρτίνες του δέρματος,
και η καρδιά εγκαταλείπει τους νεκρούς της.


Dylan Thomas