Monday, 27 September 2010

Eternity

Αφροδίτη από αρμύρα,
ζάχαρη και φως,
σαν την αγάπη
που λουλουδίζει
στον αποχαιρετισμό του θερους
μια αντιφεγγιά λαχτάρας  
πέρα απ´ το σκοτεινό σεντόνι
του αίματος σου.

Αφροδίτη από αρμύρα,
ζάχαρη και φως, 
σαν την μέρα που
φεύγοντας 
έκρυψε στην τσάντα σου
τον Ήλιο.
Εικόνα γλυκιά-
στο ενδοκάρδιο της νύχτας
κυπαρισσένια ανάμεσα στα πεύκα,
μ' άλικο σπάγγο 
το φεγγάρι κράταγες.

Είναι αυτό Αιω-νιότης:
Σαν με κρατάς στο άρμα της Αυγής
ένα κουάρτο πριν το χάραμα, 
μέσα από τον κουρνιαχτό 
τού Ποτέ
εγώ να σου φωνάζω: 
Γιά Πάντα. 

..............

Aphroditi of saltiness,
sugar and light,
like love
blooming
in farewell to the summer,
a distant glow of yearning
away from the dark sheet
of your blood.

Aphroditi of saltiness,
sugar and light,
like the day that 
when leaving 
hid inside your bag
the Sun.
A sweet picture-
in the night's inner heart
cypress like among pine trees,
with a red string
you held the moon.

This is Eternity:
As you hold me in the chariot of Eos
a quarter before the dawn
through the dust of
Never
I will be calling you:
Forever.


Panagiotis Xourafas

1 comment:

kakia_p said...

Μου άρεσε πολύ η απόδοση γευστικής απεικόνισης στην Αφροδίτη της Ομορφιάς...

Όσες φορές άργησα να έρθω, ΟΛΕΣ το έχω μετανιώσει με την πρώτη ανάγνωση των κειμένων..

Φιλιά.. γευστικής απεικονισης...

{μετεφερα το σχόλιο... με μπέρδεψε η θεση του και κατά λάθος συνοδευσε την προηγουμενη αναρτησή σου!..}