Saturday, 3 December 2011

Ο Πλακούντας Τού Ροδιού - Pomegranate's Placenda

Μ' ένα λιόκλαδο
Κι' ένα λιοβασίλεμα σαν
Δυό χείλη ξουραφιών
Σχίσαμε τον ορίζοντα
Πληρώσαμε τις τομές
Με σπέρμα αθάνατο
Αποκαλύψαμε τα θεμέλια
Γεννήσαμε απ' το κενό
Τον πλακούντα τού ροδιού
Και εκατό μικρές φωτιές.

Πάντα στ' αψηλά μας όνειρα
Υπάρχει ένα χαμηλό σπίτι
Όπου τα παιδιά γελούν
Παίζοντας στην αυλή κατι
Σαν παιχνίδι δίχως τέλος
Στο χορικό τού ανέμου κατι
Σαν περιδίνηση ψυχής
Στην φωτοχόο ακτίνα
Τού μέλλοντος κύκλου
Που συνεχίζει να υπάρχει
Ακριβώς γιατί δεν λογίζεται
Ότι υπάρχει.


With an olive branch
And a sunset like
Two razor edges
We tore horizon
Filled the incisions
With immortal sperm
Revealed the foundations
We gave birth out of vacuum
Pomegranate's placenda
And a hundred of tiny fires.

Always in our sky high dreams
There is a low ceiling house
Where the children laugh
Playing in the yard something
Like a vortex of souls
In a radius of pouring light
Of the future circle,
That goes on existing
Exactly because it is not considered
To be existing.

Panagiotis Xourafas

No comments: