Sunday, 31 July 2011

Δώρο Ασημένιο Ποιήμα - Gift Silver Poem

Ξέρω πως είναι τίποτε όλ’ αυτά και πως 
η γλώσσα που μιλώ δεν έχει αλφάβητο 
Αφού και ο ήλιος και τα κύματα 
είναι μια γραφή συλλαβική 
που την αποκρυπτογραφείς 
μονάχα στους καιρούς της λύπης
και της εξορίας 
 Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία 
μ’ επιστρώσεις διαδοχικές φράγκικες 
ή σλαβικές που αν τύχει και βαλθείς 
για να την αποκαταστήσεις
πας αμέσως φυλακή και δίνεις λόγο 
 Σ’ ένα πλήθος Εξουσίες ξένες 
μέσω της δικής σου πάντοτε 
Όπως γίνεται με τις συμφορές 
Όμως ας φανταστούμε 
σ’ ένα παλαιών καιρών αλώνι 
που μπορεί να ‘ναι και σε
πολυκατοικία ότι παίζουνε παιδιά 
και ότι αυτός που χάνει 
Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς 
να πει στους άλλους 
και να δώσει μιαν αλήθεια 
Οπόταν βρίσκονται στο τέλος 
όλοι να κρατούν 
στο χέρι τους ένα μικρό 
Δώρο ασημένιο ποίημα.


I know that all this is worthless and that the language
I speak doesn't have an alphabet
Since the sun and the waves are a syllabic script
which can be deciphered only in the years of sorrow and exile
And the motherland a fresco with successive overlays
frankish or slavic which, should you try to restore,
you are immediately sent to prison and
held responsible
To a crowd of foreign Powers always through
the intervention of your own
As it happens for the disasters
But let's imagine that in an old days' threshing-floor
which might be in an apartment-complex children
are playing and whoever loses
Should, according to the rules, tell the others
and give them a truth
Then everyone ends up holding in his
hand a small
Gift, silver poem.

Odysseas Elytis

No comments: