Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιδιότητες (Απόσπασμα)

Κερδίσαμε σε πραγματικότητα
και χάσαμε σε όνειρο.
Δεν καθόμαστε πια ξαπλωμένοι
κάτω από ένα δέντρο χαζεύοντας
μακάρια τον ουρανό αλλά
δημιουργούμε - και αν θέλουμε
να είμαστε προκομμένοι,
δεν πρέπει να είμαστε
ούτε πεινασμένοι
ούτε ονειροπαρμένοι,
αλλά πρέπει να τρώμε μπριζόλα
και να κινούμαστε.
(...)

We have gained reality and lost dream. No more lounging under a tree and peering at the sky between one’s big and second toe; there’s work to be done.To be efficient, one cannot be hungry and dreamy, but must eat steak and keep moving. (...)


Robert Musil
("The Man With No Qualities")

Όσο Μπορείς - As Much As You Can

Κι αν δεν μπορείς
να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Even if you can't
shape your life the way you want,
at least try as much as you can
not to degrade it
by too much contact with the world,
by too much activity and talk.
Do not degrade it by dragging it along,
taking it around and exposing it so often
to the daily silliness
of social relations and parties,
until it comes to seem a boring hanger-on.


Constantine P. Cavafy

Κάποιες Νύχτες - Some Nights

There are nights when
the wolves are silent
and only the moon howls.

..................

Yπάρχουν νύχτες
που οι λύκοι είναι σιωπηλοί
και μόνο το φεγγάρι
ουρλιάζει.


George Carlin

Αφορισμοί - Aphorisms

• Ένας ποιητής είναι κατ' επάγγελμα κατασκευαστής προφορικών αντικειμένων.
• Ένας ποιητής, πριν από οτιδήποτε άλλο, είναι παθολογικά ερωτευμένος με τη γλώσσα.
• Κανένας ήρωας δεν είναι αθάνατος μέχρι να πεθάνει.
• Μάθε από τα όνειρά σου αυτό που σου λείπει.
• Καθηγητής είναι κάποιος που μιλάει στον ύπνο κάποιου άλλου.
  
• Η φήμη μπορεί να κάνει ένα συγγραφέα ματαιόδοξο, αλλά σπάνια υπερήφανο.
• Είμαστε εδώ στη Γη για να κάνουμε το καλό στους άλλους. Για ποιο λόγο είναι οι άλλοι εδώ, δεν ξέρω.
  
• Κάθε αμαρτία είναι εθιστική και το τελευταίο στάδιο του εθισμού είναι αυτό που λέμε κατάρα.
• Αυτό που προσφέρουν τα ΜΜΕ δεν είναι λαϊκή τέχνη αλλά ψυχαγωγία, που σκοπό έχει να καταναλωθεί σαν φαγητό, να ξεχασθεί και να αντικατασταθεί από ένα άλλο πιάτο.
• Δεν μπορεί να περπατήσει κανείς σε ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης χωρίς να σκεφτεί ότι είναι στην κόλαση.
• Καμιά καλή πλοκή στην όπερα δεν έιναι λογική, επειδή οι άνθρωποι δεν τραγουδούν όταν αισθάνονται λογικοί.
• Σε στιγμές χαράς, όλοι μας ευχηθήκαμε να είχαμε μια ουρά για να κουνήσουμε.
  
• Η μουσική είναι ο καλύτερος τρόπος που έχουμε για να χωνεύουμε το χρόνο.
• Ένα καλό βιβλίο δεν είναι αυτό που διαβάζουμε, αλλά αυτό που διαβάζει εμάς.
  
• Οι μεγαλοφυΐες είναι οι πιο ευτυχισμένοι θνητοί, γιατί αυτό που πρέπει να κάνουν είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κάνουν.
• Ο θάνατος είναι ο ήχος μια μακρινής βροντής σε μια εκδρομή.
• Ανάμεσα σ' αυτούς που μου αρέσουν και που θαυμάζω δεν μπορώ να βρω έναν κοινό παρανομαστή. Ανάμεσα σ' αυτούς που αγαπώ όμως, μπορώ: όλοι με κάνουν να γελάω.

W.H.Auden

O Ώντεν θεωρείται από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες του 20ου αίωνα, αν και το έργο του δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό. Από τους επιφανέστερους της γενιάς του 1930, επηρεάστηκε από τους Μαρξ, Φρόυντ, T.S.Eliot. Γεννήθηκε το 1907 και πέθανε το 1973.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο μετανάστευσε στην Αμερική όπoυ κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του The Age of Anxiety. To 1955 κατέλαβε την έδρα της Ποίησης
στην Οξφόρδη.

Funeral Blues

Η ταινία "Τέσσερις Γάμοι & Μιά Κηδεία" που είδα ξανά πρόσφατα, ήταν μιά υπενθύμιση αυτού του υπέροχου ποιήματος του W.H.Auden, με τίτλο "Funeral Blues",ένας διαχρονικός ύμνος στην οδύνη του θανάτου μα και στην δύναμη της αγάπης... (Παρακάτω παραθέτω την σκηνή από την ταινία που απαγγέλεται το ποιήμα: http://www.youtube.com/watch?v=b_a-eXIoyYA )

Stop all the clocks, cut off the telephone.
Prevent the dog from barking with a juicy bone.
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead.
Put crêpe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last forever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood;
For nothing now can ever come to any good.


W. H. Auden (1936)

Late November (Pavlov's Dog)

Oh, she wants, she wants it badly
And I, I can't believe all she said
Because she's cool, yeah she's cool
She's just like lightening
Take her home, keep her warm
in late November.
I can't say why she's so strange now
Why did I always believe all she said
She's came down, held me close
Came down from night skies
Take her home, keep her warm
in late November.
She just goes to show you never know
What's in your heart, what's in your soul
She just goes to show you never know
What's in your heart, what's in your soul.
She's home now, but far away she flies
But she don't know how she came
Or how she leaves
'Cause she's cool, yeah she's cool
She's just like lightening
Take her home, keep her warm in late November.
She just goes to show you never know
What's in your heart, what's in your soul...


Music & Lyrics : Pavlov's Dog
Video : http://www.youtube.com/watch?v=OejwvdsNE0Q

Poetry Is... - Ποίηση Είναι...

H Ποίηση είναι
μιά ηχώ,
που ζητά από
μιά σκιά
να χορέψει.

.......

Poetry is
an echo,
asking
a shadow
to dance.



Carl Sandburg

Υπάρχει Θεός; - Is There Any God?

Είναι ο Θεός πρόθυμος να αποτρέψει το κακό,
αλλά όχι ικανός; Τότε δεν είναι παντοδύναμος.
Είναι ικανός αλλά απρόθυμος; Τότε είναι κακόβουλος.
Είναι καί ικανός καί πρόθυμος; Τότε από πού πηγάζει το κακό;
Είναι καί ανίκανος καί απρόθυμος; Τότε γιατί να τον λέμε Θεό;

Epicurus

Τι Τραγούδι Να Σου Πω

Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει
Να' ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι
Να' ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι
Κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη

Τι τραγούδι να σου πω
Εκεί που πας
Να μη μοιάζει με κανένα
Μα να μοιάζει μ' όλα όσα αγαπάς

Τι τραγούδι να σου πω, που να' χει αέρα
Σαν κι αυτά μες τις κασέτες που' χουν λιώσει
Γιατί πάτησαν το χρόνο, σ' έχουν νιώσει
Πήραν σήκωσαν το φως κι εδώ το φέραν

Τι τραγούδι να σου πω, χωρίς ουσία
Να το φτύνουν οι σοφοί κι οι μπερδεμένοι
Να γεννιέται στα ρηχά κι εκεί να μένει
Να μην έχει ούτε λάμψη, ούτε αξία...

Μα να φέγγει στη δική σου καταχνιά


Lyrics : Katsimanis Panagiotis
Music : Mitsotakis Dimitris
Vocals : Giannis Kotsiras
(Originally from Endelecheia)
Video :
http://www.youtube.com/watch?v=QCuzy0J5qf0

Γιάννης Ρίτσος - 19 Χρόνια Από Το Θάνατο Του

Γυμνό Σώμα

Εἶπε:
ψηφίζω τὸ γαλάζιο.
Ἐγὼ τὸ κόκκινο.
Κι ἐγώ.

Τὸ σῶμα σου ὡραῖο
Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο.
Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.

Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.

Ὅσο ἀπομακρύνεσαι
Σὲ πλησιάζω.

Ἕνα ἄστρο
ἔκαψε τὸ σπίτι μου.

Οἱ νύχτες μὲ στενεύουν
στὴν ἀπουσία σου.
Σὲ ἀναπνέω.

Ἡ γλῶσσα μου στὸ στόμα σου
ἡ γλῶσσα σου στὸ στόμα μου-
σκοτεινὸ δάσος.
Οἱ ξυλοκόποι χάθηκαν
καὶ τὰ πουλιά.

Ὅπου βρίσκεσαι
ὑπάρχω.

Τὰ χείλη μου
περιτρέχουν τ᾿ ἀφτί σου.

Τόσο μικρὸ καὶ τρυφερὸ
πῶς χωράει
ὅλη τὴ μουσική;

Ἡδονή-
πέρα ἀπ᾿ τὴ γέννηση,
πέρα ἀπ᾿ τὸ θάνατο.
Τελικὸ κι αἰώνιο
παρόν.

Ἀγγίζω τὰ δάχτυλα
τῶν ποδιῶν σου.
Τί ἀναρίθμητος ὀ κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει
ὅλος ὁ κόσμος;

Ἡ γλῶσσα ἐγγίζει
βαθύτερα ἀπ᾿ τὰ δάχτυλα.
Ἑνώνεται.

Τώρα
μὲ τὴ δική σου ἀναπνοὴ
ρυθμίζεται τὸ βῆμα μου
κι ὁ σφυγμός μου.

Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε.
Ἕνας αἰῶνας
κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα.

Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα
ἀφοῦ λείπεις;

Μὲ τὸ κόκκινο τοῦ αἵματος
εἶμαι.
Εἶμαι γιὰ σένα.

.....................

Naked Body

She said: / I vote azurre. / I vote red. / Me too. // Your beautiful body / Your infinite body / I was lost in infinite.// Dilation of the night. / Dilation of the body. / Contraction of the soul. // As much as you go away,/ I close to you. // A star burned down my house. // Nights constrict me / at your absence. / I breathe of you. // My tongue in your mouth / your tongue in my mouth, / dark forest. / Lumberjacks got lost / and so did birds. // Wherever you are / I exist. // My lips / run around your ear. // So small and tender / how all the music fits there? // Pleasure, / beyond birth / beyond death. / Final and everlasting / present. // I touch your toes. / How numberless the world is. // In a few nights / how the world / is created and collapsed? // Tongue touches / deeper than fingers. / Unites. // Now, / with your own breath / my step is arranged, / and my pulse too. // Two months we didn't meet / One century / and nine seconds. // What can I do with the stars / since you are gone ? // In blood red / I stand by. / I am for you.

Giannis Ritsos