Friday, 3 June 2011

Οδός Ονείρων (Πρόλογος) - Street Of Dreams (Prologue)

Γεια σας
Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων
Δεν ξεχωρίζει
Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους
δρόμους της Αθήνας
Είναι ας πούμε ,ο δρόμος που κατοικούμε
Μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυραννικός
μα κι απέραντα ευγενικός
Έχει πολύ χώμα, πολλά παιδιά
πολλές μητέρες μα και πολύ σιωπή
Κι όλα σκεπασμένα
από έναν τρυφερό μα κι αβάστακτο ουρανό
Εδώ σ’αυτόν τον δρόμο γεννιόνται και πεθαίνουν
τα όνειρα τόσων παιδιών
ίσαμε την στιγμή που η αναπνοή τους
Θα ενωθεί με τ’ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου
και θα χαθεί
Όμως την νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος
Κι όταν δεν ονειρεύονται, τραγουδούν

Hello to you
I came to show you myself the street of dreams
It ain't a different one
It is a street like any other street of Athens
It is,let us say, the street we live in
Small , insignificant, sad, tyrannical
but enormously gentle
It has a lot of soil , a lot of kids
a lot of mothers and a lot of silence
And everything covered 
from a tender and unbearable sky
Here in this street are born and die
so many children's dreams
till the moment their breath
will join with the spring epitaph breeze
and perish
But in the night they can't sleep
and when they don't dream , they sing

Manos Hatzidakis

No comments: