Leaves Of Grass (excerpt)

 

Γιατί; - Why? - Почему?

Από ακτή σε ακτή κοιτά.
Σήκωσε τα βλέφαρά σου:
Απ' τη μιά - το πεύκο στέκει
Απ' την άλλη - το γρασίδι λάμπει.

Μοιράζονται το ποτάμι.
Μα είναι οικογένεια:
Η γέφυρα σαν μακρύς βραχίονας
Τεντωμένος αναμεσό τους.

Γιατί, αγόρι μου ...
Είναι τόσο απογοητευτικό, σωστά! ..
Μεταξύ εμένα κι εσένα
Κανένα, μα κανένα φέρρυ;


.....................


Берег на берег глядит.
Подними свои ресницы:
На одном — сосна стоит,
На другом — трава лоснится.

Разделила их река.
Но стоят они родными:
Мост, как длинная рука,
Протянулся между ними.

Почему же, мальчик мой...
Это так обидно, право!..
Между мною и тобой
Никакой нет переправы?


..................



Shore to shore looks.
Raise your eyelashes:
On the one side - the pine stands
On the other - the grass shines.

Their shared river.
But they are family:
Bridge as a long arm,
Stretched between them.

Why, my boy ...
This is so frustrating, right! ..
Between me and you
No,there's no ferry?




Iosif Utkin

Πορτρέτο Προλετάριου - Proletarian Portrait

 












Μια ψηλή νέα γυναίκα δίχως καπέλο
με ποδιά.

Πιάνει πίσω τα μαλλιά της καθώς στέκεται
στον δρόμο.

Το ένα της πόδι με κάλτσα πλεκτή ακουμπά

στο πεζοδρόμιο.

Το παπούτσι στο χέρι της. Κοιτάζοντας  
με προσοχή μέσα σ'αυτό.

Τραβά έξω το χαρτόνι της σόλας
για να βρει το καρφί

που την πλήγωνε.



.....................


A big young bareheaded woman
in an apron

Her hair slicked back standing
on the street

One stockinged foot toeing
the sidewalk

Her shoe in her hand. Looking
intently into it

She pulls out the paper insole
to find the nail

That has been hurting her




William Carlos Williams

Νοέμβριος - November

Καμιά σκιά
Κανένα αστέρι
Κανένα φεγγάρι
Καμιά φροντίδα
Ο Νοέμβριος
Πιστεύει μόνο
Σε ένα σωρό από ξερά φύλλα
Και σ'ένα φεγγάρι 
Που είναι στο χρώμα των οστών
 
Καθόλου προσευχές για τον Νοέμβριο 
Να παραμείνει περισσότερο
Κόλλα το κουτάλι σου στον τοίχο
Εμείς θα τους σφάξουμε όλους

Ο Νοεμβριος με έχει δέσει
Σε ένα παλιό νεκρό δέντρο

Πείτε μιά λέξη στον Απρίλιο
Για μένα, να με διασώσει
Απ' την ψυχρή του Νοεμβρίου αλυσσίδα
 
Φτιαγμένος από υγρές μπότες και βροχή
Και λαμπερά μαύρα κοράκια
Πάνω απο λωρίδες καπνού της καμινάδας
Ο Νοέμβριος φαίνεται περίεργος
Είσαι το εκτελεστικό μου απόσπασμα
Νοέμβριε

Με τα μαλλιά μου προς τα πίσω
Με γυαλιστικό απο ψοφίμι
Με το αίμα του φασιανού
Και το οστό του λαγού
 
Δεμένος στα κέρατα
Ενός σερνικού ελαφιού
Αφημένου να κυματίζει στο ξύλο
Σαν σημαία ελαφιού τουφεκισμένου

Φύγε εσύ ρύγχος της βροχής
Φύγε μακριά, και σβήσε το μυαλό σου
Νοέμβριε.


...........................



No shadow

No stars
No moon
No care
November
It only believes
In a pile of dead leaves
And a moon
That's the color of bone
 

No prayers for November
To linger longer
Stick your spoon in the wall
We'll slaughter them all

November has tied me
To an old dead tree
Get word to April
To rescue me
November's cold chain

Made of wet boots and rain
And shiny black ravens
On chimney smoke lanes
November seems odd
You're my firing squad
November

With my hair slicked back
With carrion shellac
With the blood from a pheasant
And the bone from a hare

Tied to the branches
Of a roebuck stag
Left to wave in the timber
Like a buck shot flag

Go away you rainsnout
Go away, blow your brains out
November 




Tom Waits

Καθαρό Μεσονύχτι - A Clear Midnight

Αυτή είναι η ώρα σου ω Ψυχή, η ελεύθερη πτήση σου στό άλεκτο,
Μακριά απ' τα βιβλία, μακριά απ' την τέχνη, η μέρα σβήστηκε,
το μάθημα ολοκληρώθηκε,
Εμπρός σου πλήρως αναδύονται, στη σιωπή, θωρώντας, μελετώντας
τα θέματα που έχεις πιότερο αγαπήσει,
Η νύχτα, ο ύπνος, ο θάνατος και τ' αστέρια.


..........................



This is thy hour O Soul, thy free flight into the wordless, 
Away from books, away from art, the day erased, 
the lesson done, 
Thee fully forth emerging, silent, gazing, pondering the themes 
thou lovest best, 
Night, sleep, death and the stars. 




Walt Whitman

Θυσία - Sacrifice

Πρέπει να έχετε ψυχή που θα είναι ικανή για τρία πράγματα: να υπομένει, να αγαπάει τη ζωή, αλλά και να θυσιάζεται. Τέτοια ψυχή δεν θα έχετε ποτέ, εάν είστε απαισιόδοξοι. Ο απαισιόδοξος δεν μπορεί να θυσιάσει τη ζωή του, γιατί η ζωή γι’ αυτόν δεν έχει αξία και εκείνο που δεν έχει αξία, μπορεί μόνο να «πεταχτεί» και όχι να θυσιαστεί. Όταν ο άνθρωπος προσφέρει κάτι που αγαπάει, τότε θυσιάζεται, ενώ όταν προσφέρει κάτι που μισεί, τότε δεν θυσιάζεται, αλλά το «πετά». (...)


........................................



You must have soul that is capable of three things: to endure, to love life, and sacrificing. Such soul you will never have, if you're pessimistic. The pessimist can not sacrifice his life, because life for him has no value and by having no value can only be "thrown away" and not be sacrificed. When a man offers something he loves, then he is sacrificed, but when he offers something that hates, then there's no sacrifice , but just ''throwing away''. (...)




St. Nikolaj Velimirović

Eterno

Ανάμεσα σ'ένα άνθος κομμένο 
και στ'άλλο το δωρισμένο
το άρρητο τίποτα


...........................



Tra un fiore colto 
e l'altro donato
l'inesprimibile nulla




Giuseppe Ungaretti

Ψυχορράγημα - Agonia

Να πεθάνεις όπως οι διψασμένοι κορυδαλλοί
στον αντικατοπτρισμό

Ή σαν το ορτύκι
στούς πρώτους θάμνους
αφού διασχίσει το πέλαγος
μη έχοντας πιά διάθεση
να πετά

Μα όχι να ζείς θρηνολογώντας
σαν τυφλωμένη καρδερίνα


...................


Morire come le allodole assetate
sul miraggio

O come la quaglia
passato il mare
nei primi cespugli
perche di volare
non ha piu voglia

Ma non vivere di lamento
come un cardellino accecato



Giuseppe Ungaretti

Η Κακή Φωτιά - The Evil Fire

To ποιήμα που ακολουθεί αφιερώνεται πρός τιμήν των ηρώων 

Λ.Σάντα και Μανώλη Γλέζου, που στις 30/5/1941 κατέβασαν την 

σημαία με την σβάστικα τής απο τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης,

σβήνοντας την "κακή φωτιά" στον αιώνιο "ήλιο" της Ελλάδας .

Μην Αγγίζετε

Αφήστε αυτόν τον όμορφο κόσμο να διαιωνίζεται
ανακυκλώνοντας το αύριο μες στις πηγές του όπως
τον καιρό πού γεννήθηκα ως ν' αναδύεται,
κάθε πρωί, γιά πρώτη φορά, μες
απ' τις ρόδινες γάζες τής γέννας του.
Σβήστε στον ήλιο την κακή φωτιά.
Μη μας σκοτώνετε!

......................... 

Don't Touch

Let this beautiful world being perpetuated

recycling tomorrow in its sources like

the time I was born, rising up every 

morning, for the very first time, through

the rosy gauzes of its birth.

Erase the evil fire into the sun.

Don't you kill us!

Nikiforos Vrettakos

Γύμνια - Nudity

Nudity

A man naked

On a rock hovering to infinity

sitting on his silky clothes

all alone

in the dawn

the century rising

the century leaving

and the naked man

all alone on earth

no god

no human

absence of nature

absence of the universe

just a naked man present

in the naked centuries 
forever and ever.

Orestis Vermiotis

17 Νοεμβρίου 2011

Μικρός Τύμβος

Δίχως τουφέκι και σπαθί, με το ήλιο στο μέτωπο,

υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί. Είστε το Ποίημα.

Απλώνοντας το χέρι μου δεν φτάνει ως εκεί
που ωραία λουλούδια τις μορφές σας
Λιτανεύει ο αέρας της αρετής. Ω παιδιά μου,

Μπροστά σ’ αυτό το ποίημα μετράει μόνο η σιωπή. 


 Small Tomb


Without a rifle and a sword, with the sun on your forehead

turned into both heroes and poets. You are the Poem.

Spreading my hand can't reach over there

to your beautiful shapes like flowers

in this litany of virtuous air. Oh, my young ones,

In front of this poem only silence counts.



Nikiforos Vrettakos

Εορταστική Περίληψη Του Κόσμου

Ζώα προθυμότατα κι ευέλικτα φυτά

αγνές αυγές χαδιάρικοι νοτιάδες
κερήθρες μυστηρίου θροΐσματα στοιχειών
κι εν μέσω
άνθρωποι πρόσχαροι
χλιδής και μέθης.

Μόλις εβγήκαν
αμέσως διάβασαν τους χάρτες στα ψηλαφητά
ανάστησαν με υπομονή πόλεις και ζούγκλες
και βάλαν τα καλά τους:
τι χρώματα ζωηρά τι κέφια έγχρωμα
και τι πετάγματα κι ανθοφορίες
αύρες λιτές και σώματα σαν αύρες
όλα κι όλοι πανέτοιμοι για Κυριακές.

Που όμως
όπως οι θάλασσες προς τις στεριές
έτσι κι αυτές
άρχισαν να μετατοπίζονται
Δευτέρες μαστορεύοντας, Τρίτες και Πέμπτες.

Και τώρα
τι μέγα λάθος ενδυματολογικό
τι πίκρας πρίμο αγέρι
τι αφέλεια
τι ευπιστία.

.....................

Animals willing and flexible plants

pure dawns cuddly southern winds

combs of mystery rustlings of ghosts

and in between 

cheerful people 

of opulence and insobriety.

When they got out

they quickly  read the maps gropingly

raised patiently cities and jungles

and put their best clothes on :

What vibrant colours what coloured moods

and what flyings and flower blooms

austere auras and bodies like auras

everything and everyone ready for Sundays.

But in the same way

the seas towards the shores

they have started to move

at Mondays thinking of Tuesdays and Thursdays.

And now

what a costume mistake

what a trebling wind of sorrow

what naivety

what gullibility.

Giannis Varveris

Κατακλείδα - Finale

Δεν μουγκρίζει πιά η θάλασσα,

Η θάλασσα.

Δίχως τα όνειρα, 
άχρωμος αγρός είναι η θάλασσα,
Η θάλασσα.


Λύπηση προξενεί ως και η θάλασσα,
Η θάλασσα.


Απο σύννεφα ακαθρέφτιστα 
κινείται η θάλασσα,
Η θάλασσα.


Σέ θλιβερούς καπνούς την κλίνη της άφησε η θάλασσα,
Η θάλασσα.


Νεκρή είναι ,βλέπεις ως και η θάλασσα,
Η θάλασσα.

..................................


Più non muggisce, non sussurra il mare,
Il mare


Senza i sogni, incolore campo è il mare,
Il mare


Fa pietà anche il mare,
Il mare


Muovono nuvole riflesse il mare,
Il mare


A fumi tristi cedé il letto il mare,
Il mare


Morto è anche lui, vedi, il mare,
Il mare.

Giuseppe Ungaretti

Μοναξιά Δεν Υπάρχει - No Solitude

There is no solitude where a man

digs or whistles or washes his hands.

There is no solitude where a tree

moves its leaves.Where a nameless

insect finds a flower and sits there,

where a brook mirrors a star, where a baby 

while touching its mother's breast

sleeps with its happy tiny lips open,

there is no solitude at all.



Nikiforos Vrettakos

Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916 - 2011). In Memoriam

Αξιοθαύμαστη Απλότητα

Σταγόνα-σταγόνα

Λέξη προς λέξη

Φύλλο το φύλλο

Μπουμπουκιάζει

Η αγριοτριανταφυλλιά

Μπουμπουκιάζει

Ο χρόνος

Με τα γαλάζια του χρώματα

Τα κόκκινα

Τα χρυσαφιά

Κι η μέρα

Ένα στέμμα με πορτοκαλάνθια

Φορεί

Αξιοθαύμαστη απλότητα!

Χαρά ιερή!

Σας περιμένω

Με τα χέρια μου ανοιχτά

............................

Remarkable Simplicity

Drop after drop

Word after word

Τhe wild rose

Blooms

The time

Blooms

In its azurre colours

The red

The golden

And the day

Wears

A crown of orange flowers

Remarkable simplicity!

Sacred joy!

I am waiting for you

With my arms wide open

Poetry : Takis Varvitsiotis

Poet's Biography :http://www.greece2001.gr/writers/TakisVarvitsiotis.html

Sleep - Υπνος

Πάνω στο λόφο
σού ‘στρωσα πευκοβελόνες
κι έριξα πάνω τους αχτίδες
ήλιου κι από πάνω
σου ‘στρωσα ένα χαμόγελο
να μην κόβεται το κορμί σου.

Κι είπα στο χρόνο
να μη σε ξυπνήσει.

Ή, πιο καλά, να σε ξυπνήσει
όσο μπορούσε αργότερα,

γιατί πολλές φορές τα πράγματα
γίνονται μια φορά

κι ας είναι οι μέρες όλες ίδιες
και ο ήλιος αιώνιος.

...................................

Over the hill I laid 
pine tree needles for you
and on them I threw beams 
of the sun and above it all
i put a smile for your body
not to be hurt.

And I asked time
not to wake you up.
Or better, to wake you up
as late as possible
because many times 
things happen only once
even though days look the same
and the sun seems eternal.

Nikiforos Vrettakos

Several Species Of Small Furry Animals Gathered Together In A Cave And Grooving With A Pict

Μάλιστα καί ένα είδος 
σκουμπρο-αποίκου 

καλπάζοντας και γκρεμίζοντας

ξεχύθηκε κάτω απ' αυτόν 
και προς το μέρος μου

οπότε με χτύπησα 
και χτύπησα και αυτό 

κάτω στα πλαινά του,

και έκλαψα, έκλαψα, έκλαψα.

O φόβος τού πεσμένου 

πως δεν θα ξανασηκωθεί 

κι' έπειτα η Κρέιγκ Μάριον, ενόσω

εγώ πετάχτηκα έξω με το μεγάλο το σπαθί 

βγαλμένο απ' το θηκάρι κι' έτρεξα κάτω ,

κάτω στη μεσαία κηλίδα 

αρπάζοντας τη φλογερή ορδή 

που έπεσε τριγύρω στα πόδια μου.

Ποτέ δεν έκλαψε, ποτέ εσείς δεν θα με σώσετε

εσείς σάπια κυνηγόσκυλα τού καιγόμενου πληρώματος.

Λοιπόν κράτησα με δύναμη τη λάμα του μεγάλου σπαθιού 

τσακίζοντας και κόβοντας, κι' έπεσα κάτω 

εμπρός και γύρω από τα πόδια του.

Μάλιστα! 

Μιά κραυγή από τα τρίσβαθα της καρδιάς του

πως ίσως θα έπεφτα νεκρός, 

όσο νεκρός μπορώ να γίνω

δίπλα στα πόδια του.

Τον ξέρεις;

...και ο άνεμος απάντησε Μαρία.
Σ' ευχαριστώ.

..............................

Aye an' a bit of Mackeral settler rack and ruin
ran it doon by the haim, 'ma place
well I slapped me and I slapped it doon in the side
and I cried, cried, cried.

The fear a fallen down taken never back the raize and then Craig Marion,
get out wi' ye Claymore out mi pocket a' ran doon, doon the middin stain
picking the fiery horde that was fallen around ma feet.
Never he cried, never shall it ye get me alive
ye rotten hound of the burnie crew. Well I snatched fer the blade O my
Claymore cut and thrust and I fell doon before him round his feet.

Aye! A roar he cried frae the bottom of his heart that I would nay fall
but as dead, dead as 'a can be by his feet; de ya ken?
...and the wind cried Mary. 
Thank you. 



Poetry: Roger Waters
Music: Pink Floyd
Greek Translation (Sort Of...): Panagiotis Xourafas

Music Video: http://www.youtube.com/watch?v=Q9gf0_vRaEE 

Τραγούδι Του Δεκέμβρη - December Song

Δεκέμβρης
Κι επιστρέφει ο ουρανός
Με την κορνίζα μόνο
Ενός καθρέφτη
Απογυμνωμένος

Δεκέμβρης
Κι επιστρέφει ο ουρανός
Μ' ένα φέρετρο να επιπλέει
Στην απεραντοσύνη του
Καταρρακωμένος

Δεκέμβρης
Κι επιστρέφει ο ουρανός
Με μιαν εφτάχορδη λύρα
Και μ' όλο το ασήμι του
Αλλαγμένος

Δεκέμβρης
Κι επιστρέφει ο ουρανός
Με μια φάτνη
Και μ' ένα δέντρο χριστουγεννιάτικο
Στολισμένος

.......................

December

And the sky returns

with only the frame

Of a mirror

Naked

December

And the sky returns

With a coffin floating

In its vastness

Devastated

December

And the sky returns

With a lyre of seven chords

And with all its silver

Changed

December

And the sky returns

With a manger

And a Christmas tree

Decorated.

Takis Varvitsiotis

Νικηφόρος Βρεττάκος :Τρία Σύντομα Ποιήματα

1. Πλούμιτσα

Πρόσμενες να με δεις όπως το δέντρο

που κουνιέται από τ' άνθη του!.. Όμως όχι!

Χρειάζεται πολύς ήλιος για ν' ανθίσεις!

2. Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου

Μην με μαρτυρήσεις!

Και προπαντός να μην του πεις 
πως μ' εγκατέλειψεν η ελπίδα!

Καθώς κοιτάς τον Ταϋγετο, 
σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα. 
Και τις κορφές που πάτησα. Και τα άστρα

που είδα. Πες τους από μένα, πες τους από τα δακρυά μου,

ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος

είναι όμορφος!

3. Κι' αν τυχόν

Κι' αν τυχόν κάπου ανάμεσα

στους γαλάζιους διαδρόμους

συναντήσω αγγέλους,

θα τους μιλήσω Ελληνικά

επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες.

Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.

............................

1. Ploumitsa

You waited to see me like the tree

moving from its flowers!...But,no!

It takes more sun light for you to bloom!

2. A Letter to the man from my country

Don't betray me!

And above all, don't tell him that hope has abandoned me!

As you stare at Taygetus, spot the canyons

I crossed. And the tops I have stepped on. And the stars

I have seen. Tell them on behalf of me, on behalf of my tears,

I still insist that the world 

is beautiful!

3. Even if

And even if, in some place through

the blue corridors

I meet angels,

I will talk to them in Greek

for they don't speak any language.

They speak to each other with music. 

Nikiforos Vrettakos

Misfortunes Of Young Goethe - Τα Παθήματα Του Νεαρού Γκαίτε

Τρέχοντας να φτάσω τον κομήτη μου

σκόνταψα και μάτωσα τη μύτη μου.

Προσπαθώντας ν' ανεβώ στον Όλυμπο

ξέμαθα να κολυμπώ.

Κι αντί να ευφραίνομαι απ' τ' ασήμαντα

κουφάθηκα να χτυπάω σήμαντρα .

Βυθισμένος στα ρομαντικά

έχασα και τα σημαντικά .

Τώρα ψηλαφίζω με τα χέρια μου

το κενό στο πρόσωπό μου το έρημο .

Βλέπω στον καθρέφτη μου τον Βέρθερο

( βέβαια δίχως το τραύμα το υπέρτερο )

..................................

Running up to reach my comet's white rose

I stumbled, fell and bled my nose.

Trying to climb up to the Olympus top

I unlearned to swim and walk the slope.

And instead of me rejoicing minor things

I was deaf by bell chimes and rings.

Submerged to the romantic sea bed

I even missed important shores to tread .

Now ,with my hands I'm fumbling

as the void in my face is rambling.

In my mirror I see Werther's face

(but as for the Trauma, not a trace)

Poetry : Nasos Vagenas

English Translation : Panagiotis Xourafas