Ενθύμιον - Memento

Ψάχναμε γιά κείνο το φως

βρισκόταν μάς είπαν ανάμεσα

στη θάλασσα και τα απέναντι βουνά

καί ήταν φως αχνό άσπρο

κάτι σαν γυαλί που θα μπορούσε να σπάσει 

στο άγγιγμα

ένα φως που μιλούσε όπως μιλούν

τα γιασεμιά τις νύχτες με το φεγγάρι

μέρες πολλές τώρα λογαριάζονται χρόνια

ψάχναμε γι' αυτό το φως

πότε στις βιτρίνες των παλαιοπωλείων

πότε στα μάτια των παιδιών

ή στα μάτια σπασμένων αγαλμάτων

η θάλασσα και τα βουνά τα απέναντι

ήταν μαρμάρινοι σταυροί σε τάφους

κι ο θάνατος φίλος μας πιά

και το φως εκείνο

ενθύμιον.

...................

We were searching for that light

they told us it was between

the sea and the opposite mountains

and it was a dim white light

something like glass easy to break

if touched

a light which talked just like 

jasmines do with the moon at nights

so many days now that count for years

we were searching for this light

sometimes in old curiosity shop windows

sometimes in children's eyes

or in the eyes of broken statues

the sea and the opposite mountains

were marble crosses οn graves

and death was our friend now

and that light was a

memento.

Nikos Karydis

Σκοτεινά Εδώ - Dark In Here

I am writing these poems
From inside a lion,
And it's rather dark in here.
So please excuse the handwriting
Which may not be too clear.
But this afternoon by the lion's cage
I'm afraid I got too near.
And I'm writing these lines
From inside a lion,
And it's rather dark in here

...............

Γράφω αυτά τα ποιήματα

Μέσα από ένα λιοντάρι,

Και είναι μάλλον σκοτεινά εδώ μέσα.

Ετσι, παρακαλώ συγνώμη για τα γραφόμενα

Που ίσως δεν είναι τόσο καθαρά.

Μα αυτό το απόγεμα στο κλουβί του λιονταριού

Φοβάμαι πως παραπλησίασα κοντά.

Και γράφω αυτές τις γραμμές
Μέσα από ένα λιοντάρι,
Και είναι μαλλον σκοτεινά εδώ μέσα.

Shel Silverstein

Γύμνια - Nudity

Nudity

A man naked

On a rock hovering to infinity

sitting on his silky clothes

all alone

in the dawn

the century rising

the century leaving

and the naked man

all alone on earth

no god

no human

absence of nature

absence of the universe

just a naked man present

in the naked centuries 
forever and ever.

Orestis Vermiotis

Οδός Ονείρων (Πρόλογος) - Street Of Dreams (Prologue)

Γεια σας
Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων
Δεν ξεχωρίζει
Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους
δρόμους της Αθήνας
Είναι ας πούμε – ο δρόμος που κατοικούμε
Μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυραννικός
μα κι απέραντα ευγενικός
Έχει πολύ χώμα, πολλά παιδιά
πολλές μητέρες μα και πολύ σιωπή
Κι όλα σκεπασμένα
από έναν τρυφερό μα κι αβάστακτο ουρανό
Εδώ σ’αυτόν τον δρόμο γεννιόνται και πεθαίνουν
τα όνειρα τόσων παιδιών
ίσαμε την στιγμή που η αναπνοή τους
Θα ενωθεί με τ’ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου
και θα χαθεί
Όμως την νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος
Κι όταν δεν ονειρεύονται – τραγουδούν

.................. 

Hello
I came to show you the street of dreams
it is nothing special
It is a street like the rest of
the streets in Athens
It is, let's say - the street where we live
Small, insignificant, sad, tyrannical
but infinitely polite and
Has much soil, many children,
many mothers but much silence too
And all these covered
by a soft and immeasurable sky
Here in this street are born and die
the dreams of so many children
till the moment their breath
Unites with the spring breeze of the epitaph
and will be lost,
But in the night they can't sleep
And when they don't dream - they sing

Manos Hatzidakis

Συμφορά - Disaster

Όταν η συμφορά συμφέρει

λογάριαζε την γιά πόρνη

..............

When disaster interests

consider her as a whore

Odysseas Elytis

Μερίδιο Τού Εχθρού - Porcion Del Enemigo

Δεν μπορείς να

πολεμήσεις με ακρώνυμα

(Don Delillo: Υπόκοσμος, 1997)

Θα βομβαρδίσουν το σπίτι σου

θα στρατολογήσουν το τελευταίο

απ’ τα παιδιά σου

λέω πως υπάρχει το σάβανο
που ήδη σου ράβουν
(θα θάψουν τ’ όνομά σου).
Πάνω σ’ ένα γαλάζιο παλούκι,
φτερούγισμα μύγας εν ειρήνη.
Με δολώματα και βλαστήμιες
θα μπούνε στο δωμάτιο σου.

Θα βομβαρδίσουν το σπίτι σου:

Θα πάψεις να σπέρνεις.
Ο άνθρωπος
έχει πάντα την ηλικία του εχθρού του.

......................

No puedes librar una guerra sin acrónimos.
(Don Delillo: Submundo, 1997)

Bombardearán tu casa

reclutarán al último de tus hijos

digo que existe la mortaja que ya te van cosiendo

(sepultarán tu nombre).

Sobre un palo azul,

un chasquido en paz de moscas.

Con señuelos y blasfemias van a entrar en tu cuarto.

Bombardearán tu casa:

dejarás de sembrar.

Un hombre

tiene siempre la edad de su enemigo.

Enrique Falcon

Για Τα Χελιδόνια - For Swallows

They come with an intimacy

cross our streets with an intimacy,

come in and out with an intimacy

in our verandas and solar heaters

like our emigrants coming

to spend the summer in their homeland

together with their relatives.




Costas Montis

Για τον Δ.Χριστούλα - For D.Christoulas

 

















Νομίζεις πως με σκοτώνεις. Νομίζω πως αυτοκτονείς…

You think you kill me.I think you commit suicide...

Δεν μπορείς να δείς το ποτάμι του θρήνου γιατί λείπει ένα απ' τα δικά σου δάκρυα.

You do not see the river of mourning because it lacks one tear of your own.

Ότι λένε οι λέξεις δεν διαρκεί. Οι λέξεις διαρκούν. Γιατί οι λέξεις 

είναι πάντα οι ίδιες, και ότι αυτές λένε δεν είναι ποτέ το ίδιο.

What words say does not last. The words last. Because words are 

always the same, and what they say is never the same.

Antonio Porchia 

Νοτιότερα Του Νότου - Souther of South

Τώρα που φεύγεις

Νοτιότερα του Νότου

Τα βόρεια δακρύζουν

Τώρα που φεύγεις

Το αποτύπωμα σου

Λυγίζει το πάντα

Τώρα που φεύγεις

Ακόμα φυλακίζονται

Στα χείλη οι λέξεις

Τώρα που φεύγεις

Αλλο αστέρι λαμπερό

Το σώμα σου θα γλύφει

Τώρα που φεύγεις

Τα βήματα σου στέργει

Ένα ισοδύναμο σκιάς

Τώρα που φεύγεις

Πάει,οριστικά ας πώ

Πως θα χωρίσουμε'

Εν τέλει, ο χωρισμός

Τι άλλο είναι παρά

Μιά μακρινή ήπειρος...

.......................

Now that you're leaving 

Souther of South 

The northern shed tears

Now that you're leaving 

Your footprint 

Bends foreverness

Now that you're leaving 

Still are imprisoned 

Words behind lips

Now that you're leaving 

Another bright star
Will sculpt your body

Now that you're leaving 

Your steps are acquiesced
By an equivalent shadow 

Now that you're leaving 

It's over, let's say definitively
That we will be seperated'
After all, what else 

Separation really is,

But a distant continent ...

Panagiotis Xourafas

31 Μαρτίου - March 31

Σκοντάψαμε στο ρείθρο

Των προθύμων νεκρών'

Με το μυαλό μας πάνω

Και τα μάτια μας κάτω

Χάσαμε στον υπόνομο

Τα κλειδιά της άνοιξης.

Την εποχή που αγαπήσαμε,

Όπως κι'αν την αγαπήσαμε

Περιγραμμένοι όντας κύκλοι

Στο ρόμβο της ευφορίας

Μας την γυρνά σε μίσος

Το απεχθέστατο σκιάχτρο

Στο αγρόκτημα τού φόβου.

Μας υποσχέθηκαν ανέξοδα

Ωδές στην ύψιστη χαρά

Αλλά μας δώσανε,αλίμονο

Σονάτες δίχως σεληνόφως.

Α,εσύ ποιητή της βροχής

Συνοδοιπόρε ευκολόπιστε

Με το γλυκόπικρο βλέμμα

Της ενοχής των ζουμπουλιών,

Σου υποσχεθήκαν τη ζωή τους

Μ'αντάλλαγμα το θάνατό σου'

Και σύ τους πίστεψες,κι'ακόμα

Δεν το λές,μα τους πιστεύεις..

.................

We stumbled in the kerb

Of the willing dead'

With our minds up

And our eyes down

Lost down the gutter

The keys of spring.

The season we loved

Anyway we loved it,

Being circumscribed circles

Round the rhombus of euphoria,

The most  hideous scarecrow 

Turns back on us in hatred

In the farmhouse of fear.

They promised us worthlessly

Odes to the greatest joy

But they gave us, what a pity,

Sonatas with no moonlight.

Ah, you poet of the rain

Gullible fellow traveller

With the bittersweet look

Of hyacinths' guiltiness

They promised you their life

In exchange for your death'

And you believed them,and though

You say not, you still believe them.

Panagiotis Xourafas