Sunday, 25 March 2012
25 Μαρτίου 2012

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση,
δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
...............
When we decided to make our Revolution, we did not think either how many we were or the fact Turks had our castles and cities or anybody sane told us "how can you go fight with such inappropriate ships", but to all of us desire for freedom fell like rain down on us, and everyone, our clergy and chieftains and provosts, educated and merchants, the young and the old, we all agreed to the common aim and thus made the Revolution.
Saturday, 24 March 2012
Κάθε Επιθυμία - All Desire
Κι' από τα όνειρα μου έχω αποκοπεί
Μονάχα η θλίψη ακέραιη και μία
Της άδειας μου καρδιάς η αναλαμπή.
Καταιγίδες αδίσταχτης απαλλαγής
Χαθήκαν στης γαλήνης μου το έλος
Έτσι μονάχος μου στην ερημιά της γής
Αναρωτιέμαι πότε θα φανεί το τέλος.
Το γυμνωμένο δέντρο καταράστηκε
Ένας χειμώνας αργητός και δίχως απανέμι,
Ένα μονάχα φύλλο που έτσι καταχράστηκε
Την εποχή του απέμεινε σχιστά να τρέμει.
............................
I have outlasted all desire,
My dreams and I have grown apart;
My grief alone is left entire,
The gleamings of an empty heart.
The storms of ruthless dispensation
Have struck my flowery garland numb,
I live in lonely desolation
And wonder when my end will come.
Thus on a naked tree-limb, blasted
By tardy winter's whistling chill,
A single leaf which has outlasted
Its season will be trembling still.
My dreams and I have grown apart;
My grief alone is left entire,
The gleamings of an empty heart.
The storms of ruthless dispensation
Have struck my flowery garland numb,
I live in lonely desolation
And wonder when my end will come.
Thus on a naked tree-limb, blasted
By tardy winter's whistling chill,
A single leaf which has outlasted
Its season will be trembling still.
Poetry : Aleksandr Pushkin
Greek Translation : Panagiotis Xourafas
Friday, 23 March 2012
Μολώχ - Moloch

Των Ελλήνων την πατρίδα
βάρβαροι την ατιμάζουν!
Οπου ανθοπετούσαν οι Ερωτες
παραδέρνει η νυχτερίδα.
Στη νυχτιά μας μιά πυγολαμπίδα,
των αρχαίων η μνήμη, ψευτοφέγγει
κ' είναι μιά νυχτιά που δεν τη διώχνεις,
του παντοτινού μας ήλιου αχτίδα!
Και πατρίδα και ψυχή ρουφάν
βάρβαροι από βάθη και από ύψη.
Κι όταν, μ' ένα τρίσβαθο ωχ!
των Ελλήνων θεέ, ρωτούμε σε:
"Είσ' εσύ ο ξανθός Απόλλωνας;"
Αποκρίνεσαι:-"Είμ' εγώ ο Μολώχ!"
.....................
The land of the Greeks
is disgraced by barbarians!
Where Loves flew over the flowers
Now bats flounder.
In our night one firefly,
Ancient people's memory, faintly glimmers
And it's a night you don't dismiss,
A ray of our eternal sun!
And land and soul they suck
barbarians from depths and heights.
And when, with a very bottom ah!
God of the Greeks, we ask you:
"Are you the blonde Apollo?"
You reply: -"It's me, Moloch!"
Costis Palamas
Sunday, 18 March 2012
Δια-Μαρτυρία
Παγκόσμια ημέρα ποίησης
21 Μαρτίου 2012
Όχι άλλη μια διαμαρτυρία,
αλλά μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία
αλλά μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία
Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως...
Αν όχι τώρα πότε;
Επειδή μοιάζει ο χειμώνας να θέλει να εγκατασταθεί μόνιμα στις ζωές μας, αποτρέποντας τον ερχομό της άνοιξης.
Επειδή η απειλή μιας Έρημης Χώρας, γίνεται όλο και πιο πραγματική ως προοπτική μέλλοντος για τον τόπο μας.
Επειδή έχουμε κάθε λόγο να αμφιβάλλουμε αν η ποίηση μπορεί να γιορτάζει τη μέρα της, ακίνδυνα και αθώα, όταν γύρω μας καταρρέουν το δίκαιο, η πνευματική μας υπόσταση, η χώρα μας η ίδια. Θελήσαμε να συναντήσουμε εμείς την ποίηση και την άνοιξη, στους δρόμους της Αθήνας, να αναζητήσουμε στην αμηχανία, στον θυμό και στην απόγνωση που έχουν πια τα βλέμματα των συμπολιτών μας, την ελπίδα της Αντίστασης..
Ο Κύκλος Ποιητών, τα περιοδικά Poetix και Ποιητικά, οι εκδόσεις Μικρή Άρκτος και η αλυσίδα πολιτισμού IANOS καλούν ποιητές, συγγραφείς, ηθοποιούς, καλλιτέχνες, εκδότες αλλά και κάθε πολίτη σε συν οδοιπορία / δια-μαρτυρία, την Τετάρτη 21 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, με όπλο την Ποίηση ενάντια στην Κρίση.
Σας καλούμε όλες και όλους, σε μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία: στις 21 Μαρτίου συνθήματά μας ας γίνουν τα ποιήματα, αναφορά μας οι Ποιητές μας, πλακάτ μας οι στίχοι που μπορούν να γεννήσουν έναν άλλο στοχασμό, ένα άλλο μέλλον μέσα από το παρόν και το παρελθόν μας.
Μια διαδήλωση υπεράσπισης ενός Πολιτισμού που δεν κρίνεται από την Κρίση, που όταν μνημονεύεται απαντά, με το δικό του τρόπο, στα όποια Μνημόνια…
Περισσότερα,στο blog:
Η Δύση - Zalazak Sunca
Τα παιδιά φωνάζουν κατω απ' το παράθυρο
Παιχνίδια στον παγερό καιρό
Όταν ο ουρανός ζυγώνει
Αυτός που αφέθηκε ανυπεράσπιστος
Προσπαθεί να μην δείξει φόβο
Ή να γελάσει
Φυλακισμένε
Σκύψε κάτω
Κυμάτισε το χέρι σου
Άσε το κοράκι να ροκανίζει
Στην μαλακιά σου παλάμη
Φοβού μήτε τον άνεμο μήτε την πέτρα
Κάθε πληγή είναι μιά αγκίδα φλόγας
Σαν κοιτάξεις το σκοτάδι στο πρόσωπο
Ελευθερία
Το αίμα που κυλάει
Μεταξύ μέρας και νύχτας
Η ευχαρίστηση
Σε ξετρυπώνει
Σε ολάκερη τη ζωή σου
..........................

Poetry : Miodrag Pavlovic
English Translation:
http://serbia.poetryinternationalweb.org/piw_cms/cms/cms_module/index.php?obj_id=599Monday, 12 March 2012
Μνημονεύετε - Memorialize
Όπου και να σας βρίσκει το Κακό, αδελφοί,
όπου και να θολώνει ο νους σας,
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παδιαμάντη!
Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμμα
θ’ αναπάυσει το πρόσωπο του μαρτυρίου
μετο λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη…
.......................
Wherever evil finds you ,my brothers,
whenever your mind is blurred,
memorialize Dionysios Solomos
and memorialize Alexandros Papadiamantis.
The voice that doesn't know of any lying
will rest the face of martyrdom
with a little tincture of glaucescence on the lipsThursday, 8 March 2012
Saturday, 3 March 2012
Βάρβαροι - Varvari
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.
-Καβάφης
Έν τέλει, οι μαντατοφόροι ήλθαν
και είπαν: Οι βάρβαροι έρχονται.
Στην πόλη προετοιμάζονται
λοιπόν να τους καλωσορίσουν:
Πρόσχαροι νέοι ήδη αναφωνούν
τα ονόματά τους ,και βιάζονται
να τιμήσουν τούς νέους θεούς.
Οι ποιητές δεν μας λένε
πως είναι μία κάποια λύσις;
πως είναι μία κάποια λύσις;
Γράφουν, ακόμα και τώρα
που μιλάμε, τραγούδια ένδοξα
που μιλάμε, τραγούδια ένδοξα
Και προσμένουν την ημέρα
που θα τα απαγγείλουν δυνατά
που θα τα απαγγείλουν δυνατά
Ενώ οι θαυμαστοί βάρβαροι (Οπλισμένοι όλοι)
Χειροκροτούν, και τους παραδίδουν στην θύμηση.
Βλέπουν ήδη τα τραγούδια τους γραμμένα με κεφαλαία
Στερεωμένα πάνω απ' τις εισόδους των ναών
Απ' τους οποίους θα εκδιώξουν τους εξασθενημένους θεούς,
Βλέπουν βιβλιοθήκες να υπερχειλίζουν απ' τα βιβλία τους
Απ' τα οποία θα διαγράψουν ιστορίες που δεν λένε πιά τίποτα σε κανένα.
Αλλά οι ποιητές δεν συνειδητοποιούν ότι θα είναι οι πρώτοι που
θα κρεμαστούν καταμεσής στης πόλης την πλατεία
Μαζί με τούς νέους που έτρεξαν βιαστικά ν'ανοίξουν τις πύλες
Και την είσοδο σ'αυτούς που τούς ανέμεναν τόσο πρόθυμα.
Γιατί οι βάρβαροι είναι βάρβαροι, και δεν είναι ουδεμία λύσις.
.................................
Kai tora ti tha genoume horis barbarous.
Oi anthropoi autoi esan mia kapoia lysis
Oi anthropoi autoi esan mia kapoia lysis
-Kavafi
Najzad, glasnici su došli i rekli: Varvari dolaze.
U gradu se spremaju da ih dočekaju:
Oduševljeni mladići već uzvikuju njihova imena
I žuri da slave nove bogove.
Ne govore li pesnici kako su oni neko rešenje?
Sad pišu pesme u njihovu slavu
I čekaju dan kada će ih glasno čitati
Dok zadivljeni varvari (pod oružjem)
Budu pljeskali, i učili ih napamet.
Već vide svoje pesme velikim slovima ispisane
Okačene u pročeljima hramova
Iz kojih će izgnati onemoćala božanstva,
Vide biblioteke prepune svojih knjiga
Iz kojih će izbaciti priče što više nikom ništa ne govore.
Ali ne znaju pesnici da će oni prvi biti obešeni na gradskom trgu
Zajedno sa mladićima što su požurili da otvore kapije
I puste u grad one koje su tako željno čekali.
U gradu se spremaju da ih dočekaju:
Oduševljeni mladići već uzvikuju njihova imena
I žuri da slave nove bogove.
Ne govore li pesnici kako su oni neko rešenje?
Sad pišu pesme u njihovu slavu
I čekaju dan kada će ih glasno čitati
Dok zadivljeni varvari (pod oružjem)
Budu pljeskali, i učili ih napamet.
Već vide svoje pesme velikim slovima ispisane
Okačene u pročeljima hramova
Iz kojih će izgnati onemoćala božanstva,
Vide biblioteke prepune svojih knjiga
Iz kojih će izbaciti priče što više nikom ništa ne govore.
Ali ne znaju pesnici da će oni prvi biti obešeni na gradskom trgu
Zajedno sa mladićima što su požurili da otvore kapije
I puste u grad one koje su tako željno čekali.
Jer varvari su varvari, i nisu nikakvo rešenje.
Jovan Hristić
English Translation In :
Subscribe to:
Posts (Atom)





