Friday, 28 November 2008

Generation To Generation - Από Γενιά Σε Γενιά

In a house which becomes a home,
one hands down and another takes up
the heritage of mind and heart,
laughter and tears, musings and deeds.
Love, like a carefully loaded ship,
crosses the gulf between the generations.
Therefore, we do not neglect the ceremonies
of our passage: when we wed, when we die,
and when we are blessed with a child;
When we depart and when we return;
When we plant and when we harvest.
Let us bring up our children. It is not
the place of some official to hand to them
their heritage.
If others impart to our children our knowledge
and ideals, they will lose all of us that is
wordless and full of wonder.
Let us build memories in our children,
lest they drag out joyless lives,
lest they allow treasures to be lost because
they have not been given the keys.
We live, not by things, but by the meanings
of things. It is needful to transmit the passwords
from generation to generation.
Σ'ένα σπίτι που γίνεται σπιτικό,
ένας παραδίνει κι' άλλος αναλαμβάνει
τήν κληρονομιά τού μυαλού καί τής καρδιάς,
το γέλιο καί τα δάκρυα,
τούς ρεμβασμούς καί τις πράξεις.

Η Αγάπη,σαν πλοίο επιμελώς φορτωμένο
διασχίζει τον κόλπο μεταξύ τών γενεών.
Με κάθε τρόπο δεν λησμονούμε τις τελετές
στό διαβατό μας: στό γάμο καί το θάνατο,
στήν ευλογία τής άφιξης ενός παιδιού,
όταν αναχωρούμε κι' όταν επιστρέφουμε,
όταν σπέρνουμε κι' όταν θερίζουμε.
Ας αναθρέψουμε τα παιδιά μας.Δεν είναι κανενός επισήμου δουλειά να τούς υποδείξει την κληρονομιά τους.Εάν άλλοι μεταδώσουν στά παιδιά μας την γνώση μας, καί τα ιδανικά μας, θα χάσουν όλο εκείνο το είναι μας το θαυμαστό, που δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφεί. Ας χτίσουμε αναμνήσεις στά παιδιά μας, γιά να μην ζούν ζωές δίχως χαρά,
γιά να μην αφήνουν θησαυρούς να χάνονται, επειδή δέν τούς δοθήκαν τα κλειδιά.
Ζούμε,όχι από τα πράγματα, αλλά από το νόημα τών πραγμάτων.
Είναι ανάγκη να μεταδίδουμε
τούς κωδικούς,
Από γενιά σε γενιά.

Antoine de Saint-Exupery

Wednesday, 26 November 2008

Lost Friend - Χαμένος Φίλος

Close your eyes
drift away, and
catch the dream,
wherever you are.
Σφάλισε τα μάτια
άσε να χαθείς μακριά
καί άδραξε το όνειρο,
όπου κι' άν είσαι.

Tom Balch

A Love So Beautiful

The summer sun went down on our love long ago
But in my heart I feel the same old afterglow
A love so beautiful in every way
A love so beautiful we let it slip away

We were all too young to understand to ever know
That lovers drift apart and thats the way love goes
A love so beautiful a love so free
A love so beautiful a love for you and me
And when I think of you I fall in love again
A love so beautiful in every way
A love so beautiful we let it slip away

Music & Lyrics : Roy Orbison
Singing : Michael Bolton

Tuesday, 25 November 2008

Electric Blue Eyes

Electric blue eyes
where did you come from
Electric blue eyes who sent you
Electric blue eyes always be near me
Electric blue eyes I need you
Wish you'd go
Wish you'd know I am out here
If you should go
you should know I am here
Always be near me guardian angel
Always be near me,
there's no fear...


Monday, 24 November 2008

Some Days (Welcome Home Dusan Bajevic)

Stars huddle into tears
which smear a cardigan.

How many stars !

They plummet into the dream-garden
under the castle,
and in the mornings
we gather them in bucket-fulls.

They turn to blueberries,kisses,
hot-cross buns,
into the poetic dust
which falls on suffering,

on future plans and on pianos.

Not that many poems breathe.

Some days are more here than others.
Τ'αστέρια σωρεύονται σε δάκρυα
επαλείφοντας πλεχτή ζακέτα.
Τόσο πολλά αστέρια!
Αλφαδιάζονται στόν κήπο τ'ονείρου
κάτω απ'το κάστρο,καί τίς αυγές
τά δρέπουμε σε ολόγιομα κύπελλα.
Γίνουνται μύρτιλα,φιλιά,καυτά γλυκόψωμα,
μέσα στή ποιητική σκόνη που απλώνει
πάνω στό πόνο,στά μελλοντικά σχέδια καί στά πιάνα.
Δεν αναπνέουν πολλά ποιήματα.
Κάποιες μέρες είναι πιό πολύ εδώ, από άλλες.

Meta Kusar

Saturday, 22 November 2008

Η Διαθήκη μου - My Testament

σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι

και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση,στο φόρο,σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα,
ώρες ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει έντυπα αγίων, λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε ,
στις μουσικές ,τα τούμπανα και τις παράτες
σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε,
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή,δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες, τις ευχές, τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία,
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια,στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους,
στους θεατές,στον άνεμο
σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς,
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ , αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.

Resist,to the man building a small house
and saying: How good I'm here.

Resist,to the man coming back home, and saying: Thanks Lord.
Resist,to the Persian carpets on the building apartments,
to the short man in the office, to the imports-exports company,
to the public education, the taxes, even to me speaking.
Resist,to the man waving his hand from the platform,
in the parades for many hours in a row,to this infertile lady
providing publications of saints, myrrh and incense,even to me speaking.
Resist,furthermore to all those called great and important,
to the President of the Court of Appeals,

to the music, and drums and the processions,
to all high level Conferences where congress men and advisors
drink coffees and endlessly chatter,
to everyone writing speeches for present times beside the winter stove,
to the flattering, the wishes and the countless bows,
from amanuensises and cowards for their wise leader.
Resist,to the Services of Immigrants and Passports
to the ferocious flags of countries and the diplomacy,
to the factories of warfare materials,
to the ones considering beautiful words to be lyrical,
to the battle songs,the treacly mourning songs,
to the spectators , to the wind,
to all the indifferent and savants,
to the other ones pretending to be your friends,
to me even,the one speaking to you,do resist!
This is our safe passing way out to Freedom.

Michalis Katsaros
(10 years from his death)

Wednesday, 19 November 2008

Goddess - Θεά

Of my fragile dreams,

I’ll run my fingers

Through your hair.

I’ll kiss you

Slowly in the shower

Until there is nothing
But love.

Τών εύθραυστων ονείρων μου,
τα χέρια μου θα ταξιδέψω

στά μαλλιά σου.

Αργά θα σε φιλήσω
στήν βροχή,

ώσπου τίποτε άλλο δεν υπάρχει
από αγάπη.

Uriah Hamilton

Monday, 17 November 2008

Τα Λόγια Καί Τα Χρόνια Τα Χαμένα - The Lost Words And The Lost Years

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα

και τους καημούς που σκέπασε καπνός
η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα

Οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα

ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός

οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια
και σε χαμένους κήπους του Θεού

κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια

με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια

εκεί που πρώτα ήσουνα παντού

και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια

Η μοίρα κι ο καιρός το 'χαν ορίσει
Παρασκευή το βράδυ στις εννιά

η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει

Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει

Παρασκευή το βράδυ του φονιά

και του λαού την πόρτα να χτυπήσει

και του λαού την πόρτα να χτυπήσει

και του λαού την πόρτα να χτυπήσει

Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο
σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό

οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω

Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω

με τους ανθρώπους που είδαν φονικό

και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο
θερίζει την αυγή θανατικό

μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο

Έχει κρυφή πληγή κοντά στον ώμο,
σημάδι μυστικό απ' το κακό

πως ξέφυγε απ' ανθρώπους κι από νόμο...

The lost words and the
lost years
and the sorrows covered by smoke,
abroad found them like brothers
Sudden happiness that reached me,
and thoughts I could make for you

looked like thunder in a black forest.

And I speak to you in courtyards
and balconies and in God's lost gardens
and I keep on waiting
for nightingales to come

along with the lost words and years
remember then you were everywhere
and now,being under cold and snow.

Fate and time had this assigned
on Friday night at nine
the night would overturn a thousand years
and sing at the end of the feast
this Friday of the murderer,
and so knock on people's door.

It wasn't a broken clock on the wall
in a devastated and empty home,
the streets I followed and I long for
The words I don't know I tie them up,
with humans they saw murder
and thus have it embroidered in their names.

The one sowing tears and pain
reaps death at the daybreak,
black birds show him the way
He's got a secret wound on his shoulder
a hidden sign from evil
that he respected no man and no law...

Lyrics/Poetry : Manos Eleftheriou
Music :
Yannis Markopoulos

Singing : Nikos Xylouris

Sunday, 16 November 2008

Corona - Άλως

Autunm eats its leaf
out of my hand: we are friends.

From the nuts we shell time
and we teach it to walk:

then time returns to the shell.

In the mirror it's Sunday,
in dream there is room for sleeping,
our mouths speak the truth.
My eye moves down
to the sex of my loved one:

we look at each other,
we exchange dark words,
we love each other
like poppy and recollection,
we sleep like wine in the conches,
like the sea in the moon's blood ray.

We stand by the window embracing,
and people look up from the street:
it is time they knew!
It is time the stone
made an effort to flower,
time unrest had a beating heart.
It is time it were time.
It is time.
Το φθινόπωρο τρώει το φύλλο του
από το χέρι μου: Είμαστε φίλοι.

Aπό τα καρύδια αποφλοιώνουμε το χρόνο
καί τού μαθαίνουμε να περπατά:
Τότε ο χρόνος επιστρέφει στό κέλυφος.

Στόν καθρέπτη είναι Κυριακή.
Στό όνειρο υπάρχει μιά κάμαρη,
τα στόματά μας λένε την αλήθεια.

Τα μάτια μου κατηφορίζουν
στό φύλο τής αγαπημένης μου:

ανταλλάσσουμε λέξεις σκοτεινές,
ερωτευόμαστε ο ένας τον άλλο,
στό αφιόνι και στήν θύμηση,

πλαγιάζουμε σάν κρασί στά όστρακα,
σάν θάλασσα στού φεγγαριού
τή ματωμένη αχτίδα.

Στέχουμε εκεί στό παραθύρι αγκαλιά
κι' ο κόσμος στό δρόμο μας γρικά:
Είναι ώρα να τό μάθουν!

Είναι ώρα η πέτρα
να κάμει μιά προσπάθεια ν'ανθίσει,
τού ανήσυχου καιρού το καρδιοχτύπι.
Είναι ώρα,καί είναι τώρα.
Είναι ώρα.

Paul Celan

1. Amedeo Modigliani (Red Nude)
2.Toulouse Lautrec (A Young Couple In Bed)

Saturday, 15 November 2008

Cheek To Cheek

Heaven, I'm in Heaven,
And my heart beats so
that I can hardly speak;

And I seem to find
the happiness I seek

When we're out
together dancing, cheek to cheek.

Heaven, I'm in Heaven,
And the cares that hang
around me thro' the week

Seem to vanish
like a gambler's lucky streak

When we're out together
dancing, cheek to cheek.

Oh! I love to climb a mountain,
And to reach the highest peak,
But it doesn't thrill me half as much
As dancing cheek to cheek.
Oh! I love to go out fishing
In a river or a creek,
But I don't enjoy it half as much
As dancing cheek to cheek.
Dance with me
I want my arm about you;
The charm about you
Will carry me thro' to Heaven
I'm in Heaven,
and my heart beats so
that I can hardly speak;

And I seem to find
the happiness I seek

When we're out together
dancing cheek to cheek.

Lyrics & Music :Irving Berlin

Singing & Dancing : Fred Astaire
Dancing Cheek To Cheek to Fred: Ginger Rogers
Photos : Fred & Adele Astaire

Singing In The Rain

I'm singin' in the rain,

Just singin' in the rain.
What a glorious feeling
I'm happy again.

I'm laughing at clouds
So dark up above,
The sun's in my heart

And I'm ready for love.

Let the stormy clouds chase
Everyone from the place,
Come on with the rain

I've a smile on my face.

I walk down the lane

With a happy refrain
And singing,singing in the rain.

Dancing in the rain,
I'm happy again,
I'm singing and dancing
in the rain...

Additional Verse:

Why am I smiling
And why do I sing?

Why does September
Seem sunny as spring?

Why do I get up

Each morning and start?

Happy and head up

With joy in my heart

Why is each new task

A trifle to do?

Because I am living

A life full of you.

Lyrics : Jamie Cullum
Singing & Dancing In The Rain : Gene Kelly

Friday, 14 November 2008

As Time Goes By ( Casablanca - 1942 )

Hello Sam / Hello Miss Elsa / Never expected to see you here / It's been a long time../ Yes mum,a lot of water under the bridge./ Sing one of the old songs Sam.. ../ Where's Rick? / I don't know,I ain't seen him all night./ When will he be back? / Nothing that I know.He won't come.He went home./ Does he always leave so early? / Oh..he's got a girl up to the Blue Parrot./ You used to be a better lier Sam./ Leave him alone miss Elsa!You're bad luck to him../Play it once Sam,for old times sake./ I don't know../ Play it Sam.Play "As time goes by"./Oh,can't remember Miss Elsa.I'm a little rusty on it. / I'll hum it for you... ...Sing it Sam.

You must remember this / A kiss is just a kiss, a sigh is just a sigh./
The fundamental things apply / As time goes by. /And when two lovers woo/
They still say, "I love you." / On that you can rely /No matter what the future brings / As time goes by.//Moonlight and love songs/Never out of date./
Hearts full of passion / Jealousy and hate./Woman needs man/
And man must have his mate / That no one can deny.// It's still the same old story/A fight for love and glory / A case of do or die. / The world will always welcome lovers / As time goes by...

Music & Lyrics : Herman Hupfeld

Vocals & Piano : Dooley Wilson

Elsa : Ingrid Bergman / Rick : Humphrey Bogart

Thursday, 13 November 2008

Far Above The Clouds

And the man in the rain
picked up his bag of secrets,
and journeyed up the mountainside,
far above the clouds,
and nothing was ever heard
from him again,
except for the sound
of Tubular Bells...

Καί ο άνθρωπος στή βροχή
μάζεψε το σακίδιο με τα μυστικά του,
κι'ανηφόρισε στήν βουνοπλαγιά,
πάνω καί πέρα από τα σύννεφα,
καί τίποτα δεν ακούστηκε
γι'αυτόν ξανά,
εκτός από τον ήχο
τών Σωληνωδών Καμπανών...

Mike Oldfield

Wednesday, 12 November 2008

Ode To Cynthia - Ωδή Στήν Κυνθία Άρτεμη

Queen and huntress, chaste and fair,
Now the sun is laid to sleep,
Seated in thy silver chair,
State in wonted manner keep.
Earth, let not thy envious shade
Dare itself to interpose;
Cynthia's shining orb was made
Heaven to cheer when day did close.
Lay thy bow of pearl apart,
And thy crystal-shining quiver,
Give unto the flying hart
Space to breathe, how short soever.
Hesperus entreats thy light,
Goddess excellently bright.
Bless us then with wished sight
Thou that mak'st a day of night.



Βασίλισσα καί κυνηγέ,παρθένα καί ξανθή,
Τώρα ο ήλιος ήσυχα κι'αργά κινάει ν'αναπαυτεί
πάνω εκεί,στον ασημένιο θρόνο του αν θές,
τηρώντας δρόμους και συνήθειες παλιές.
Γη μην αφήνεις τη φθονερή σκιά σου
να αποτολμήσει να παρεμβληθεί,κι'αυτό γιατί
της Κυνθίας
αργυρόπλεχτη επλάστη η λαμπρή τροχιά
να ευφραίνετ'ο Παράδεισος,ωσάν η μέρα φεύγει μακριά.
Ασε στήν άκρη το
τόξο σου τών μαργαριταριών
καί αναριγώντας
λάμψεις κρουστάλλινων ριπών,
χάρισε εις το ανδρείο ελάφι που ίπταται αδελφή
ν'ανασάνει χώρο,κι'ας είναι η ανάσα του κοφτή.
Ο Έσπερος εκλιπαρεί το φως σου,
υπέρλαμπρη θεά.
Ευλόγησέ μας τότε με την θεσπέσια
σου μορφή ,
Εσύ,που την Νύχτα κάμνεις Μέρα,τού φεγγαριού σπονδή.

Mike Oldfield
Greek Version: Panagiotis Xourafas

Monday, 10 November 2008

Μού Λείπετε - I Miss you

Ποσο μου λείπετε!
Οπως το χρωμα απο τους λευκους τοιχους,
Οπως τα μανουσακια απο το χορταρι

Οπως η βροχη απο την ερημο,
Οπως το σωμα απ'την ψυχη.

Ειστε μαζι μου και δεν ειστε.
Ψαθυρα χαμογελα που αλλοδρομουν,
Ιτιες λυγερες αγκαλιασμενες βραχια,
αγγελοι που φυλανε κρεμασμενα τα φτερα,
για ενα παραδεισο στο προσεχως ταμενοι,
χρονια που ερχονται και φευγουνε λοξα-
λογια παλια, σαν φορεσια ξεθωριασμενη.

Η Αγαπη ειναι δεντρο.Αειθαλες.
Η Επιθυμια ειναι νερακι τρεχουμενο.
Η Πιστη ειναι φως.Ιριδισμων πλεριο.
Η Αποφαση ειναι τρια κλαδια ανθισμενα.
Ο Φοβος ειναι τυφωνας.Μοιαζει ανικητος.
Η Αρχη ειναι δυσκολη.Η συνεχεια δυσκολοτερη.
Η Στηριξη ειναι οι ριζες.Θα αντεξουμε.
Η Προσμονη ειναι ο Αυγουστος.Θα καρπισουμε.
Η Συνταγη ειναι το αορατο αιμα των φυλλων.

Ταξιδευουμε μαζι στο ιδιο πλοιο.
Ιδιο καταρτι,ιδια πανια,ιδιο καταστρωμα.
Αποψε το ηλιοβασιλεμα, θα μαι στο ψηλοτερο ντεκι.
Ο αγερας του νοεμβρη θα μου παιζει φυσαρμονικα,
κι'η καρδια μου θα χορευει στο πορφυρο τοξο του ηλιου.
Αποψε το ηλιοβασιλεμα,περηφανος σαν αετος,θα ιπταμαι
αποχαιρετωντας τους χρονους της υπομονης...

How much I miss you!
As the colour from the white walls,
as the narcissus from the grass,
as the rain from the desert,
as the body from the soul.

You are with me and yet you don't.
Fragile smiles that change directions,
tender willows embracing rocks,
angels who keep their wings hung
for a "to be continued" paradise promised,
years coming and leaving awry-
old sayings,like a washy costume.

Love is a tree. Evergreen.
Desire is water. Flowing.
Faith is light. Full of opalescences.
Decision is three branches. Bloomed.
Fear is a typhoon.Seems invincible.
Starting is hard. Continuation is harder.
Support is the roots.We will endure.
Expectancy is August.We will fructify.
Recipe is the invisible blood of leaves.

We travel together on the same ship.
Same mast,same sails,same surface.
Tonight at sunset,I will be on the upper deck.
November wind will be playing harmonica for me,
and my heart will be dancing round the red bow of the sun.
Tonight at sunset,proud as an eagle,I will be flying high,
bidding farewell to the years of patience...

Panagiotis Xourafas

Sunday, 9 November 2008

Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής - I'm Not A Poet

Εγώ δεν είμαι ποιητής,είμαι στιχάκι /είμαι στιχάκι της στιγμής /πάνω σε τοίχο φυλακής/
και σε παγκάκι.//Με τραγουδάνε οι τρελοί, και οι αλήτες /καταραμένη είμαι φυλή /με μιαν εξόριστη ψυχή, /σ' άλλους πλανήτες.//Εγώ δεν είμαι ποιητής /είμ' ο λυγμός του /είμαι ένας δείπνος μυστικός / δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός / κι είμ' αδερφός του...

I am not a poet,I'm a short verse /a short verse of the moment / engraved on a prison wall
and on a bench. //I'm sung by the mad and the vagabond./ I'm a cursed race / with an
exile soul, / in other planets.// I am not a poet / I'm his sob./ I'm a last supper myself, /
Judas bowed, cries beside me / and I'm his brother...

Lyrics: Lazaros Andreou

Music & Vocals: Nikos Papazoglou

Saturday, 8 November 2008

Instinct - Ένστικτο

Τό σώμα μου είναι ένα μυστήριο.
Όσο αυτό το ψαθυρό πράγμα είναι ζωντανό
θα αισθάνεσαι τήν δύναμή του.
Θα σώσω τον κόσμο.
Γιατί τού Έρωτα το αίμα ανεβαίνει στά χείλη μου.
Γιατί τού Έρωτα ο χρυσός διατρέχει τις κουρασμένες μπούκλες μου.
Αρκεί μονάχα να ξοδέψω ένα βλέμμα,
αποκαμωμένο ή πονεμένο κι' η Γη ολάκερα δική μου.
Κι' όταν ξαπλώνω ερείπιο στό κρεββάτι μου,
Ξέρω πως σε τούτο το χέρι το ασθενικό,
ξαπλώνει τής Γής το πεπρωμένο.
Είναι η δύναμη πού σείεται στό υπόδημά μου,
είναι η δύναμη που κινείται στίς πτυχές τών ρούχων μου,
κι' είναι η δύναμη,που δέν φοβάται καμμιά άβυσσο,
εκείνη η δύναμη που μπροστά σας στέκεται...

Edith Sodergran

Everybody Hurts.Collecting Thoughts Down The Highway...

Characters' Thoughts:

They are all stuck.
Look at me!
Silence is gray.
Silence is golden.
Silence is a stone in my throat.
Nobody can see me.
I had no idea.
They are going to miss me.
Here we go again.
What is she thinking?
17 years...
If I had a gun...
How I'm gonna do this?
Lead me to the rock that is higher than I.
They that sow in tears,shall reap in joy.
Stop singing,stop singing,stop singing...
You die.You turn to dust.
I'll talk when I want to.
Why won't you answer me?
Vamos a perder toda nuestra dignidad.
No tenemos mas tiempo.
No more tears...
Then can I grieve,at grievances foregone?
She's gone...Goodbye.
There's nothing I can do.
Leave me alone.

"Everybody Hurts"
Video Clip & Lyrics available in :

Wednesday, 5 November 2008

U.S.A Election Day...

Masters Of War

Come you masters of war
You that build all the guns
You that build the death planes
You that build the big bombs
You that hide behind walls
You that hide behind desks
I just want you to know
I can see through your masks

You that never done nothin'
But build to destroy
You play with my world
Like it's your little toy
You put a gun in my hand
And you hide from my eyes
And you turn and run farther
When the fast bullets fly

Like Judas of old
You lie and deceive
A world war can be won
You want me to believe
But I see through your eyes
And I see through your brain
Like I see through the water
That runs down my drain

You fasten the triggers
For the others to fire
Then you set back and watch
When the death count gets higher
You hide in your mansion
As young people's blood
Flows out of their bodies
And is buried in the mud

You've thrown the worst fear
That can ever be hurled
Fear to bring children
Into the world
For threatening my baby
Unborn and unnamed
You ain't worth the blood
That runs in your veins

How much do I know
To talk out of turn
You might say that I'm young
You might say I'm unlearned
But there's one thing I know
Though I'm younger than you
Even Jesus would never
Forgive what you do

Let me ask you one question
Is your money that good
Will it buy you forgiveness
Do you think that it could
I think you will find
When your death takes its toll
All the money you made
Will never buy back your soul

And I hope that you die
And your death'll come soon
I will follow your casket
In the pale afternoon
And I'll watch while you're lowered
Down to your deathbed
And I'll stand o'er your grave
'Til I'm sure that you're dead...

Bob Dylan

Tuesday, 4 November 2008

All The Fools Sailed Away

There's perfect harmony
In the rising and the falling of the sea
And as we sail along
I never fail to be astounded by
The things we'll do for promises
And a song.
We are the innocent
We are the damned
We were caught in the middle of the madness
Hunted by the lion and the lamb
We bring you fantasy
We bring you pain
It's your one great chance for a miracle
Or we will disappear
Never to be seen again.
And all the fools sailed away
All the fools sailed away
Sailed away

We bring you beautiful
We teach you sin
We can give you a piece of the universe
Or we will disappear
Never to return again
And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
They sailed away
Sailed away.
And as we drift along
I never fail to be astounded
By the things we'll do for promises
And a song.
We are the innocent
We cut we bleed
We're your one great chance for a miracle
And a miracle is something you need
They'll take your diamonds
And then give you steel
You'll be caught in the middle of the madness
Just lost like them
And part of all the pain that they feel, yeah
And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
Leaving nothing, nothing more to say
All the fools sailed away
They say you're beautiful
And they'll always let you in
But doors are never open
To the child without a trace of sin
Sail away

Ronnie James Podavona (Dio)

Το Τρένο (Αποχαιρετισμός στόν Σταύρο Ξενίδη) - The Train (Farewell to Stavros Xenides)

Connecting cross-section of people,
Connecting places,
Sorrow of farewell, union of joy
With deep sigh it brings.

Pastures, rivers, seas call,
Hillsides, peaks, and sky call,
Farewell to all,
Rather thine farewell to all.

Distance covered in no time,
Space lost in no time,
It propelled civilization,
The ship that crawled on land.
Συνδέοντας αντιπροσωπευτικά δείγματα ανθρώπων,/
συνδέοντας τόπους,/θλίψη τού αποχαιρετισμού,ένωση χαράς./Τι βαθύ αναστεναγμό πού φέρνουν!//Βοσκοτόπια,ποτάμια,θάλασσες σε καλούν./Λόφοι,κορυφογραμμές,ουρανοί σε καλούν./Αποχαιρετισμός σε όλα./Ίσως ο δικός σου αποχαιρετισμός σε όλα.//Η απόσταση πού διανύθηκε σε μηδέν χρόνο,/ο χώρος πού χάθηκε σε μηδέν χρόνο./Κίνησε τον πολιτισμό,/Το πλοίο πού είρπε κατά γής..

Vinodkumar Kizhakeveetil

Sunday, 2 November 2008

November Heritage - Κληρονομιά τού Νοέμβρη

A yellow sky has curled around
pumpkins, fireworks and poppy fragments
for a fortnight and now brews coffee
and saffron on a plate of thrush-egg blue.
On clouded hills youngsters
are bravely making their way.
These moods imbue our weathers,
a cradle for genes and religions.
The noise of history is switched off.
Infinitely far above, a plane
like a needle reflects a last light.
We unfold in warm hope.
Ένας ουρανός χρυσοκίτρινος ρικνώνει/νεροκολόκυθα,βεγγαλικά καί ανθούς παπαρούνας/γιά ένα δεκαπενθήμερο, καί τώρα πίνει καφέ/και σαφράνι σε ένα πιάτο ,αυγού κίχλης γαλάζιο./Στούς νεφοσκεπείς λόφους οι λεβέντες/γενναία παίρνουν το δρόμο τους.//Οι διαθέσεις τούτες διαποτίζουν τούς καιρούς μας/ένα λίκνο γονιδίων καί θρησκειών./Η τύρβη τής ιστορίας έχει πιά αποπάψει./Πάνω απεριόριστα ψηλά,ένα αεροπλάνο/σάν βελόνη αντανακλά ένα ύστατο φώς./Έν μέσω ελπίδας θερμής, ξεδιπλωνόμαστε.

Martin Turner

Saturday, 1 November 2008

Τήν Αυγή - Daybreak

Τήν αυγή αυτή
σάν ξεκινήσουμε ξανά
ταξίδια γαλανά,
πυξίδα θε να σ'έχω
ξανθή μου Παναγιά.

Θα σπείρουμε στή ρότα μας νησιά
ονείρων λουλακιών συμπλέγματα
στις πλώρες γέλια καί χαρές,
στίς πρύμνες γκρίζες μοναξιές,
θα εγκαταστήσουμε.

Ήλιοι ελπίδας χίλιοι
θα πλέξουν φωτοστέφανα
γιά κάθε κοχυλιού την Αφροδίτη,
σε δελφινιών τις γλιστερές καμπές
θ'ανθίσουν επιτέλους οι σκιές.

Σπονδή,τού Έρωτα σπονδή
Τήν φουσκοθαλασσιά θα τήν κλειδώσουμε
ανάμεσα σ'ένα φιλί
καί μιά πνοή.
Κι'αν είναι δύσκολο πολύ
να τήν κρατήσουμε
Εμείς θα προσπαθήσουμε.
At daybreak/when we start over again/voyages of blue,/I'll have you as my compass,/blond Madonna of mine.//We'll seed islands on our route/
azure dreams complexes,/
on bow laughter and joy,/on stern grey loneliness,/
we will set up.//
A thousand suns of hope/will weave crowns of light/for every shell's Aphroditi,/on dolphins lubricious curves/shadows will flourish at last.//
Libation,Libation of love,/we will lock the ground sea up/between a kiss/and a breath./And if it's too hard to keep it there/we will at least have tried...

Panagiotis Xourafas